Bölüm 21

Bu gün çok mutluydum mezun oluyordum artık her ne kadar Emir yanımda olmadığı için bir yanım buruk olsada güzel bir gündü Elayla aynı üniversitedeydik ayrı üniversitede olsaydık bu ikimiz içinde çok kötü olurdu bir birimizden ayrılamama gibi huyumuz var ama farklı yerlerde olsaydık Elanın mezuniyet törenini kaçırırdım muhtemelen buda onu yalnız hissetirirdi gerçi abim yine onun yanında olurdu sevgisi öyle derin ve öyle güzelki umarım bir gün Ela'da abimin aşkına karşılık verir Odamda hazırlanıp aşağı inmiştim tüm aile üyelerim burdaydı hepsi bana güıümseyerek bakıyordu ilk abim yaklaştı yanıma sarılıp başıma bir öpücük kondurdu "Çok güzel olmuşsun Abicim çok iyi bir öğretmen olacağından şüphem yok başarılıranın devamını diliyorum güzel kardeşim" "Teşekkür ederim Abim iyiki varsın" Babam bana dolu dolu gözlerle bakıyordu muhtemelen ne ara büyüdüğümü düşünüyordu "Güzel kızım benim sen ne ara büyüdün böyle hem öğretmen olup hem de kendi yivanı kurup gideceksin seninle gurur duyuyorum can parçam"diyip bana sarıldı söyledikleri beni de duygulandırmıştı keşke her kesin benim babam gibi babası olsa arkasında dimdik duran ona her zaman ben yanındayım diyen bir babası her düştüğünde seni kaldıran düştüysen kalka bilirsin çünki ben yanındayımı hissettiren bir baba olmalı her kesin hayatında Annem duygulandığımızı anlayınca olaya el koydu hemen "Ayh yeter canım kızımı ağlatmayın bugün onun günü"söylediklerine tebessüm ettim oda tekrar konuşmaya başladı "güzel kızım benim seninle gurur duyuyorum harika bir öğretmen olacağından şüphem yok" "Teşekkür ederim annecim"diyip annemede sarıldıktan sonra evden çıkıp Elanın kapısını çaldım kapıyı açınca gözlerimi ondan alamadım çok güzel olmuştu abim Elaya aşık olmasında ne yapsın yani "Ooo hemşire hanım çok güzel olmuşsun"söylediklerim onu güldürmüştü abim Elaya bakamasada sesini gülüşünü duymak ona iyi geliyordu bundan eminim "Sizde çok güzel olmuşsunuz öğretmen hanım enişte burda olsaydı kesin çok kıskanırdı"söyledikleriyle yanaklarım alev almıştı üstelik babamlar burdayken bunu söylemesi daha çok utandırıyordu beni "Neyse Elacım biz arabaya geçelim"bıyık altından güldüğüne o kadar eminim ki bunun intikamını elbet bir gün alırım senden Ela Mezuniyet törenime Sare anneyle Alper babada katılmıştı bir Emir yoktu ama olsun burda olmasa bile varlığını her zaman kalbimde hissettirmeyi başarıyor ••• Artık bir öğretmendim her şey o kadar güzel ilerliyorduki bu mutluluğumun bozulmasından korkmuyor değildim ama rabbim her şeyin en güzelini bilirdi Elada çok başarılı bir hemşire olmuştu üstelik bölümünü birincilikle bitirmişti abimin ona attığı gurur dolu bakışları görünce mutlu olmuştum abim Elayı o kadar seviyordu ki onun her başarısıyla mutlu olup gurur duyuyordu tıpkı Emirin benimle gurur duyduğu gibi Emire mezuniyetimde çekilmiş bir kaç fotoğraf atmıştım gördüğü anda beni arayacağını biliyordum onunda dönüşüne az kalmıştı yavaştan bütün hazırlıklarımızı tamamlamıştık nikah için Hilal Soytürk olmama çok az kalmıştı bir gelinlik birde damatlık kalmıştı alınmayan gelinlik diyincede insanın aklına kabarık süslü şeyler gelir ama ben çok sade bir gelinlik seçecektim internetten bir kaç modele bakıyordum bile düşüncelere dalmışken telefonum çaldı Arayan Emirdi heyecanla telefona cevap verdim "Alo Emir" "Gül yüzlüm nasılsın" bu sözlerin ardından bir iç çekiş geldi ikimizinde özlemi gün geçtikçe katlanıyordu yıllar sonra kavuşmuşken şimdi bu ayrılık zor geliyordu ama ben bunda daha beter bir ayrılık yaşayacağımı hiç düşünmemiştim... "İyiyim sen nasılsın her kes iyi mi" " iyiyim iyiyiz merak etme" iyi olduğunu duymak beni bir nebzede olsa rahatlatmıştı içimdeki tedirginlik hiç bir zaman geçmiyordu beni düşüncelerimden sıyıran yine onun huzur bulduğum sesiydi "Gül yüzlüm mezun olmuşsun tebrik ederim öğretmen hanım"söyledikleriyle yüzüme bir gülümseme yayıldı fotoğrafları görmüştü demekki "Teşekkür ederim Üsteğmenim bu tebriğinizi yüz yüzeykende duymak isterim"güldüm oda güldü "İnşeAllah gül yüzlüm yakın zamanda yüzünede söylerim" "İnşeAllah canım"onun hüzünlü havasını dağıtmak için her zaman istediği ama benim utandığım kelimelerden birini söyledim "Özür dilerim gül yüzlüm bu mutlu gününde yanında olamadığım için" hüzünlü havası bu yüzdendi yanımda olamadığı için ama onun varlığı yeterdi yanımda olmasada "Emir senin varlığın benim için yeterli yanımda olnasanda ben seni yanımda hissediyorum kalbimde hissediyorum özür dilemene gerek yok hem sen vatanımızı korumak için yanımda değilsin bu özür dilenecek bir şey değil aksine gurur duyulacak bir şey" "Biliyorum gül yüzlüm sadece yanında olmayı çok isterdim o yüzündeki gülümsemeyi fotoğraftan değil canlı görmek isterdim" "Allah sabredenlerle beraberdir Emir ben sabrediyorum senin canın sağ olduktan sonra her şey düzelir yüzümdeki gülümsemeyi zaten yakın zamanda görüceksin döndüğünde" "Biliyorum gül yüzlüm döndüğümde artık Hilal Özgün olmayacağınıda biliyorum"gülümsedim işte gerçek Emir buydu "Evet nikah tarihimiz yaklaşıyor ama hala gelinlik ve damatlık seçilmedi" "Niye seçilmedi damatlığı ben seçerim diye seçmediyseniz sen ne beğenirsen beğen başım gözüm üstüne zaten gelinliğini neden seçmedin yoksa kararmı veremedin" gülümsemem artık yüzümü ağrıtacak deredeydi "Karar veremedim değil bakmadım seninle bakmak istedim ikimiz seçelim istedim gelinliği ilk giyişimde sen gör istedim" onun iç çekiş sesini duydum ama gülümsediğinide hissediyordum "Tamam gül yüzlüm rabbimin izniyle yakında dönünce o gelinliği senin üstünde görücem" gülümsedim onun sevgisi her şeydi benim için iyi ki diyorum rabbime çocukluğumdan beri bu sevdayı yüreğime koymuş "Gül yüzlüm ayrıca arada kaynaya bir kelime oldu sanki yine Emir demeye başladın" canım kelimesinden bahsediyordu ama yine onunla eğleniğ söyleyecektim bu kelimeyi "Ne kelimesi ben hatırlamıyorum" dedim "Yalan söylemenin kötü bir şey olduğunu biliyorsun değilmi gül yüzlüm"güldüm "Biliyorum canım"ona istediği kelimeyi söylemiştim "Canın seni verene kurban olsun yalnız bundan sonra Emir yok canım var oldumu gül yüzlüm" yine güldürmüştü beni "Peki canım sen nasıl istersen" o zaten benim canımdı bunu ona söylemekten artık çekinmeyecektim "Ahh gül yüzlüm hasretin o kadar ağır geliyor ki bazen ama sabrediyorum kavuşacağımız günü bekliyorum rabbimin izniyle seni görmeyi bekliyorum" cümleler acizdi bizim özlemimizi anlatmaya ama biz sabr ederiz Allahın inayetine inanırız kavuşucağımız günü bekleriz Allahın izniyle "Ben de seni çok özledim canım bu özlemi anlatacak kelimem yok ama seni çok seviyorum diye bilirim sadece" "Ben de seni çok seviyorum gül yüzlüm beni bekle ben sana hep gelirim Allaha emanet ol" "Sen de Allaha emanet ol canımın içi ben seni hep beklerim bunu unutma" Telefon kapandı ve ben onun özlemiyle baş başa kaldım yine. Ve bitti Bölüm nasıldı Hilal ve Ela mezun oldu kızlarım artık mesleklerini ellerine aldılar Emir ve Hilalin duygusal konuşması Bir birlerine olan özlemleri Keremin Elaya olan gurur dolu bakışı Düşüncelerinizi yorumlarda belirtmeyi ubutmayın Oylarınızı bekliyorum ☆ buna dokunmakla her şey hallolur:) Gelecek bölümde görüşmek üzere Sizleri seviyorum Allaha emanet<3