Hilal'den
Bugün Hakkariye gidiyorduk hem evimizin eşyalarını yerleştirip hemde temizlik yapacaktık az kalmıştı okulu bitirmeme bitirdikten kısa bir süre sonra resmi nikahımızı kıyacaktık çok heyacanlıydım ilk kez onunla birlikte yaşıyacağımız evimizi görecektim artık yeni bir hayata başlayacaktım o evde sevdiğim adamla evlenip mutlu bir yuva olacaktı o ev bize küçük bir valiz hazırlamıştık annemle kendimize bir kaç gün orda kalmak zorunda kalacaktık annem aslında babamları burda bırakmak istemesede benim başka bir şehre onsuz gitmem uygun olmazdı sonuçta resmi nikahımız yoktu henüz Emir arabasıyla bizi alıcaktı Sare teyze de bizimle gelicekti Emir geldiğine dair mesaj atınca annemle dışarı çıktık emir valizlerimizi alıp arabanın bagajına koyarken bizde Sare teyzeyle merhabalaşmıştık Sare teyze benim öne geçmem konusunda israr etsede ben onu ikna edip öne koltuğa oturmasını sağladım sonuçta öne oturursam büyüklerimin yanında hem ayıb etmiş olurdum hem de utanırdım arabayla havaalanına doğru ilerlerken arada bir Emirle dikiz aynasında gözlerimiz kesişiyordu tabi ben hemen utancımdan gözlerimi kaçırıyordum sonunda havaAlanına varmıştık gerekli kontrollerden geçtikten sonra uçağa binmiştik Biletleri Emir aldığı için Annemlerin koltuklarını bizden iki koltuk arkada Almıştı sırf yan yana otururken utanmayayım diye koltuklara yerleşmiştik uçağın kalktığına dair anons verildi ister istemez gerilmiştim Emir tabi bunu hemen fark etmişti
"İyimisin"diye sordu ona ufak bir tebessüm edip iyi olduğumu söyledim
"Gül yüzlüm uyumak istersen eğer başını omzuma yaslaya bilirsin omzum emrinize amade"
"Fırsattan istifade'mi ediyorsun yoksa banamı öyle geliyor"dedim tek kaşımı havaya kaldırarak oda boğazını temizleyip hiç istifini bozmadan cevabını verdi
"Yok canım ne fırsattan istifadesi ben sadece boynun ağrır diye dedim hani uyursan hiç çekinmeden başını omzuma yaslaya bilirsin manasında dedim omzumun emrine amade olduğunu bil istedim"bu sözün üstüne biraz şaka yapmanın hiç zararı yoktu bence
"Hmm anladım sadece omzun emrime amade yani sen değilsin"dedim gülüşümü bastırarak sinirli gibi görünmeye çalıştım bu ona telaşa sokmuştu ki hemen cevabını verdi
"Yok gül yüzlüm olurmu öyle şey ben tüm kalbimle her zaman senin emrine amadeyim"dedi bu sözlerin üzerine kendimi tutamayıp güldüm
"Neden gülüyorsunuz gül yüzlü hanımefendi yoksa benimle dalgamı geçiyordunuz"dedi
"Yok canım ne dalgası sadece birazcık şaka yapmıştım"elimle birazcık işareti yaparken onun güldüğünü gördüm onun gülüşüyle benimde yüzümdeki gülümse büyüdü belkide bu gülümseyi görmeyi çok özleyecektim belkide bu gülümsemeyi tekrar görmek için saatlerce ağlayacaktım kim bilir...
Onunla söhbet edip güldükten sonra uykum gelmişti artık
"Emrime amade olan omzunuza başımı yaslaya bilirimiyim efendim zira birazcık uykum geldide"şakacı tavrım onuda güldürmüştü
"Hay hay efendim zaten ben teklifde bulundum size lütfen yaslayın"dedi bu söyleşiyle beni yine güldürmüştü bu adam benim şükür sebebimdi gülüşümün kaynağıydı başımı omzuna yasladığımda onunda kafasını başıma yasladığını hissetim aklıma fotoğraf çektirmek geldi böyle çok güzel çıkardık telefonumu çıkardım hemen
"Emir fotoğraf çekilelimmi"dedim
"Çekilelim gül yüzlüm"dedi
Fotoğrafımızı çektikten sonra baktığımda çok güzel çıkmıştık bu fotoğrafı telefonumun ekranına yerleştirdim hemen sonrada başım onun omzunda hayatımın en huzurlu uykusuna dalmıştım.
Ve bitti
Bölüm hakkındaki düşünceleriniz
Bölümlerde fark ettiyseniz geleceğe dair ufak spoilerler var kıymetimi bilin ;)
Yorum yapmayıve oy vermeyi unutmayın
Gelecek bölümde görüşmek üzere :)
Sizleri seviyorum Allaha emanet olun