Uyandım ama yatağımda değildim etrafıma baktım sonsuz gibi gözüken kilometrelerce büyüklükte bir okyanusun ortasındaydım yani ortasındaydık yanımda 4 kişinin daha olduğunu fakettim 2 kız ve 2 erkek hiçbirini tanımıyordum hepimiz şaşkın gözlerle birbirimize bakıyorduk içimizden kız olan neredeyiz diye sordu kimse sesini çıkartamadı
1 dakikalık suskunluğun ardından bu sefer bağırarak yine sordu neredeyiz!? Ben konuştum bilmiyorum ama hiç iyi bir yerde değiliz dedim bildiğim tek şey buradan nasıl kurtulmamız gerektiği. neyse hadi dağılalım da teknede işimize yarayacak birşey arayalım dedi bir erkek herkes teknenin heryerini altüst etti sadece 5 su bulabildik başka hiçbirşey yoktu bir erkek bana adımı sordu ama birşey söyleyemedim bu da ne adımı mı unutmuştum
diyegeçirdim içimden hepimize bunu sordu kimse de adını söyleyemedi çocuk madem adımızı hatırlamıyorum kendimize bir ad bulalım dedi. Nasıl bu kadar rahat devranabiliyordu okyanusun ortasında adımızı bile bilmeden umutsuzca otururken o ad bulma derdindeydi ama birşey diyemedim benim adım asıl olsun dedim herkes sırayla kendine isim buluyordu kızlardan biri benimki zeynep diğeride yağmur dedi erkekler ise biri emir öbürüde yani ad bulmanızı söyleyen çocuk da atlas koydu kendi adını tam bu sırada tekne aşırı güçlü bir şekilde sarsıldı birşeye çarptığı çok belliydi emir koşarak bakmaya gitti ağzını şaşkın bir biçimde kocaman açarak bağırmaya başladı