Henry uyandığında güneş çıkmıştı. Sağına baktığında Joseph hâlâ ölüydü. Henry kendini garip hiss ediyordu. Sanki tüm hisleri yoğunlaşmıştı. Sinir, açlık, durgunluk, yorgunluk, güç, görme bu hissler onu ele geçirmişti.
Joseph uyanmaya başladı. Kardeşini oturup dalgın bir şekilde gördü onun yanına oturup sordu:
- Henry, benim hiss etdiklerimi muhtamelen hiss ediyorsundur. Sence doğru seçim mi yaptık?
Henry dalgın bir şekilde söyledi:
- Kardeşim, biliyorum güçlü ve ölümsüz olmak hep istemişimdir bilemiyorum ne olucağını yaşayarak göreceğiz.
Arkadan tanıdık ses geldi bu Amaraydı. Ikizlerin ortasında korkarak oturdu ve konuşmay başladı:
- Görünüşe göre birinci adımı başarıyla geçtiniz. Ama sizden şuan korkmuyorum. Siz şuan tam olarak bir vampir değilsiniz. Kan ile beslenmeniz gerek. Arkadaki iki kızı size getirdim onlardan beslene bilirsiniz.
Amara sözlerini bitirdi ve Joseph koşup kızların birinin kolunu alıp kızın kanını içmeye başladı. Joseph doğduğunda kız artık ölmüştü. Joseph kardeşinin kolundan tutup;
- Henry hadi kalk git beslen tadı feci güzel.
Henry aynı şekilde kızın kanını içti ama kız ölmedi çünki durmasını biliyordu.
Günler geçti Henry ve Joseph birer kan emici oldular. Kasabada dedikodular dönüyordu vampirlik hakkında ama hiç kimse onlardan şüphelene bilmezdi çünki onlar gündüzler geze biliyorlardı. Ama onlar geceleri orman yolundan geçen insanların kanlarını içip bir kenara bırakıyorlardı. Joseph artık bir karın düşen olmuştur. Insanların boynundan kan içerden kafalarını koparıyordu. Bununla baş etmesi belkide zaman ister kim bilir.
