"egeee oğlum uyansana artık okula geç kalıcaksın"
yine aynı güne uyandım yine aynı sesi duydum ve yine aynı şeyleri gördüm hatta kenndim bile fark etmeden aynı şeyleri yapıyordum ama anlayamıyordum nasıl nasıl olurda aynı şeyleri yaşarım aklım almıyordu korkuyordum acaba bu zaman diliminde sıkışıp kalacakmıydım bilmiyordum
"egeee oğlum hadi artık"
"tamam annee"
kendim bile fark etmeden aynı şeyleri söylüyordum ama bunları değiştirebilirdim değiştirsem ne olacaktıki yarın farklı bir günemi uyanacaktım tabikide hayır
bunu düşünmek beni hem çok yoruyor hemde çok korkutuyordu okula giderken yine bunu düşündüm ama yinede bi çözüm bulamadım ve çözüm bulamadıkça korkum daha da artıyordu derken okula vardım her şey aynıydı meteyle emre sadece yazılıya gelmişlerdi ve emre bana yine kafeye gitme fikrini sundu ve ben aynı taktikle reddettim ve okuldan çıkıp doğru eve gittim
eve gelir gelmez yine bu olayları düşünmeye başladım düşündüm düşündüm düşündüm ama aklıma hiçbirşey gelmedi ve yaşadığım bu olayı googleye yazma kararı aldım yazdığımdaysa karşıma Depersonalizasyon-derealizasyon bozukluğu çıktı
ne yani ben hastamıydım veya bi psikopatmı hayır aslında ben hasta bile değildim çünkü Depersonalizasyon-derealizasyon bozukluğu bende aslında yoktu ben bi zaman aralığında gerçekten sıkışmıştım ama nasıl kurtulabilirdim? bir anda aklıma bi fikir geldi her gün aynnı sabah uyanıyorsam bugün hiç uyumayacaktım bunun için sadece zamanın geçmesini bekledim ama beklerkende düşünmeden edemiyordum ve saatlerce düşünmek beni gerçekten çok zorluyordu ama düşünmedende edemiyordum saatler geçmişti annemin beni kaldırmasına sadece 15 dk vardı
