Bölüm 8: Ayrılık
Sabah Asya hâla ne olduğunu anlamamıştı. Etrafa boş gözlerle bakıyordu. Şule gel sokakta yürüyelim bir hava al dedi. Dışarıya çıktılar. Dışarı çıktılar yürüyorlardı. Asya'yı o halde gören herkes ne oldu diye soruyordu. Şule de hepsine anlatıyordu 10 dakika içinde dedikodu yayılmaya başladı.
Akın'ın annesi de öğrenmişti. Geldi ve Akına:
- Ayrılmışsın kızdan
- onun bir adı var anne
- her neyse ayrıldın mı gerçekten
- evet anne sen dedin ya
- evet o bizim ailəyə yakışmıyordu oğlum aferin
- anne odamdan çıkar mısın!?!
Akın da dünden beri ağlıyordu büyük ihtimalle gözlerinin altı mosmor olmuştu çünkü.
Asyalar içeri girdi tüm mahalleyi gezdikten sonra. Asya'nın yürüyecek hâli yoktu zaten. Annesi Asya'ya bir motivasyon konuşması yaptı. Asya göz yaşlarını sildi. Evet yaaa o kim ki?!? Ben niye onun yüzünden hayatımı bozayım dedi ve Şule ile odaya çıktılar. Balkona çıktılar. Ders çalışmaya başladılar. Asya Şule'ye ders anlatıyordu. Aşağıdan Akın geçiyordu. Asya gördü ama hemen kafasını çevirdi ders anlatmaya devam etti. Akın geçtikten sonra Asya gene ağlamaya başladı. Şule:
-yaa yapma böyle annenin dediklerini düşün
-olmuyor Şule olmuyor. Ben güçlü olduğumu sanardım hep bak bir erkek için nasıl ağlıyorum.
-yaa yapma böyle amaaa
(Şule Asya'nın gözlerini sildi)
Asya gülümsedi. İyi ki varsın Şule, dedi. Şule Asya'ya sarıldı. Bak bak o geçiyor ismi lazım değil. Asya gene ders anlatmaya başladı. Derse bayağı odaklanmışlardı. Saat 16 olmuştu bile. Şule birden:
-ayy ben hayatım boyunca bu kadar çalışmadım nasıl dayanıyorsun yaa
-Ben de eskiden çalışmıyordum.
-nasıl yani ben sen hep böylesindir diye düşünüyordum
-yok kızım ben bu yaz başladım. Tüm lise konularını bitirdim
-oha kızım nasıl yaptın
-vallaha ben de bilmiyorum ki kanka
Gülüştüler.
Akşama kadar ders çalıştılar. Asya gene rahatlamamıştı. İçeri girdiler. Şarkı söylemeye başladılar. Bağıra bağıra şarkı söylüyorlardı. Asya biraz rahatladıktan sonra yatalım mı dedi. Uyudular.
Zzz... Zzz... Zzz...
Pazar günü kalktılar gene erkenden. Aslında bugün bakkalda Akın ile karşılaşmamak için erken kalkmışlardı. Çıktılar bakkala gittiler. Ekmek aldılar geri döndüler. Çok iyi zamanlamaydı çünkü tam içeri girerlerken Akın evden çıkmıştı. Kızlar Akın görmedi ama Akın onları görmüştü. Kızlar kahvaltılarını yaptılar. Gene balkona çıktılar. Bu sefer şarkı söylüyorlardı ve resim çiziyorlardı. Asya çok tatlı ve komik çiziyordu, Şule ise çok ciddiye alıyordu ve çok gerçekçi çiziyordu her şeyi. Şarkı ve resim mükemmel bir ikiliydi.
Asya bir şarkıda şarkıyı kapatıp kendisi söylemeye başladı. Ayağa kalktı ve bağırmaya başladı:
Dayanamıyorum artık
Birileri bir şey yapsın
Neden ayrı kaldık?
Ona yaklaşmam lazım
(Akın duysun diye sesli sesli bağırıyordu)
Akının odasındaki pencere açılmıştı büyik ihtimalle dinlemek için açmıştı
Asya gene bağırdı aynı şeyi.
Akın'ın penceresi kapandı. Kapıları açıldı birden. Akın kapıdan dışarı çıktı. Ve başkonun oraya gelirken bir yandan da şu şekilde bağırıyordu:
Ya sen gel yada ben geleyim
Yeter artık inat etmeyelim
Birbirimize emek verelim
Hatalıydım özür dilerim
Asya yukarıdan:
Evet hatalıydın! Beni niye bıraktın?
Akın aşağıdan:
özür dilerim. Annem yüzündendi her şey. Beni zorladı.
Asya yukarıdan:
Annenin söylediği her şeyi yapar mısın?
Akın:
Hayır ama oldu işte bir kere. Özür dilerim.
Asya:
Seni, senden çok sevdiğimi biliyordun
Ayrılık kelimesinden hep nefret ediyordum
Sensiz olamıycamı bile bile
Ayrılığımıza sen sebep oldun, sen, sen
Akın:
Ya sen gel yada ben geleyim
Yeter artık inat etmeyelim
Birbirimize emek verelim
Hatalıydım özür dilerim
Asya ile Şule odaya girdi. Şule:
-Eee ne yapacaksın yalvardı çocuk bayağııı
-evet iyi oldu ona
-Eee ne yapacağız
-Aşağı iniyorum ben istersen ben inince balkondan izle. Beeen kaçtıııım
Asya aşağı indi. Kapıdan çıktı. Akın'ın yanına koştu ilk bir tane tokat attı. Sonra da sıkı sıkı sarıldı. Akın da sarıldı. Bir daha hiç ayrılamayalım olur mu dedi Asya. Akın ayrılmayalım bir tanem, ayrılmayalım.
Asya birden geri çekilip Akın'a neden beni bıraktın? Ben senin yüzğnden ne kadar ağladım biliyor musun sen?
Akın:
-Birtanem annem senin bizim aileye yakışmadığını söyledi. Beni tehdit etti sana bir şey yapmakla. Ama babam o sırada yırtdışındaydo artık geldi. Bir şey yapamaz. Babama her şeyi anlattım. O bizi destekliyor. Zaten buraya da onun sayesinde taşındık. Annem gene istemiyordu. Öz annem de değil zaten üvey annem. Annem ben küçükken tarfik kazasında ölmüş. Neyse bunları konuşmayalım şimdi. Artık birlikteyiz. Vee sanırım bunu da tüm mahalleye yaymamız lazım bana dövecek gibi bakıyorlar. Seni çok seviyor hepsi.
Asya güldü
- tamam gel şuradaki teyzeleri görüyor musun onlara söylesek 5 dakikaya kalmaz herkes öğrenir.
Güldüler
Sonra ikisi de evlerine girdiler.
Şule koştu hemen. Asyaaaaa çok yakıştığınızı bir kez daha gördüüüüm, dedi. "Senin kahverengi parlak saçlarınla onun altın sarısı saçları, senin mavi gözlerinle onun yemyeşil gözleri birlikte çok güzelsiniz"dedi.
Asya gülümsedi
Gerçekten miii? Dedi
Gerçekten çok yakışıyorsunuz dedi Şule.
Gene odaya çıktılar. Asya'nın odasında bu gece parti yapabildiler. Deliler gibi dans edip bağıra bağıra şarkı söylediler.
Ama yarın okul olduğu için bu parti uzun süremedi. Saat 23 gibi uyudular.