Bölüm 1

Uzun yıllar önce kendi ayaklarımın üzerinde durmayı öğrenmiştim Hayattan aldığım ilk ders belki de buydu. Kimseye minnet etmemek.Yeni doğan bir kuş yavrusunun uçmayı öğrenmesi gibiydi. Anneleri onları yere düşüre düşüre kanatlarının olduğunu öğretirlerdi. Onlarda kanatlarını nasıl kullanacaklarını mecburen öğrenirlerdi. Bir daha düşmemek için. Büyüdüklerinde de yuvadan uçar ve kendilerine yeni bir yuva kurarlardı. Ben Marsel Nil Karahan, babasının ölümüyle büyüyen, annesinin nefretiyle olgunlaşan o kızdım. Annemin babamın ölümünden sonra beni yetimhaneye vermesiyle her şey başlamıştı. “Hangi kadın bir ölünün piçine bakar” diyerek bıraktığı yetimhaneden Hacettepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğrencisi olarak çıkmıştım. Bugün işte 1 Haziran ve ben artık Avukat Marsel Nil Karahan’dım.