Seni seviyorum
Her gün açan çiçekleri yansıtan seni
Gecenin en karanlığında dans eden seni
Karanlıkta tüm sırları bilen seni
Tüm ruhlara yardım eli uzatan seni
Onlara ışık olan, onların sesi olan seni
Onları ölümüne koruyan seni
Onların bilge öğretmeni olan seni
Çocuklara oyun arkadaşı olan,
Askerlere güvenebileceği bir komutan olan seni
Herkesin dinlediği
İnanılmaz sesin sahibi olan seni
Kutupta kaybolan gün ışığı tenini
Zaman zaman şaheseler yaratan,
Zaman zaman bir çiçekle ilgilenen,
Zaman zaman bir savaşçının sert eli olan ellerini
Evrendeki yıldızların evi olan gözlerini
O kanlı, zehirli kırmızısıyla beni delirten dudaklarını
Tüm acılara meydan okuduğunun kanıtı olan,
Seni kutuptaki kızıl lekeli kardelen yapan,
Senin inişlerini çıkışlarını yansıtan,
Keskin kararlarını ve umursamazlıklarını sezdiren,
O daima kanayan, sızlayan kanlı yaranı
Her bakışımda bana bilinmezler evrenini andıran
O siyah dalgalı saçlarını
O evrendeki yıldızları hatırlatan
O büyülü, lanetli parlak tılsımlarını
Sevdin mi tüm dünyayı unutmanı
Hiç kimseyi, hiçbir şeyi umursamamanı
Gözünün ondan başkasını görmemesini
Aşkından ölümü göze almanı
Kaybettin mi bir daha arkana bakmamanı
Ağladığında gözlerinin kızarmasını
Sinirlendiğinde gözünün hiçbir şeyi görmemesini
Yaptığın her şeye kendinden bir parça katmanı
Seviyorum.
Seni seviyorum
Güneşin aya olan aşkı gibi
Gündüzün geceyi kovaladığı gibi
Ayçiçeğinin her daim güneşi gözlemesi gibi
Bahar gelmesini bekleyen kurtlar gibi
Benim sonsuz kışıma giren
Bir kardelensin sen
Sonsuz kışımı bahar yapar mısın?