"Dokuz gün," diye tekrarladı Demir. Komuta merkezinin ortasındaki dairesel masaya yaklaştı ve Asena’nın az önce aktif hale getirdiği üç boyutlu yörünge simülasyonuna baktı. Jüpiter’in devasa, dalgalı gaz kütlesi ekranın merkezinde dönüyor, Minerva-4’ü temsil eden küçük kırmızı nokta ise her turda gezegenin ölümcül çekim halkalarına biraz daha yaklaşıyordu.
"Yörünge kilidi," dedi Asena, masanın diğer tarafına geçip kollarını tezgaha dayayarak. Gözleri ekrandaki matematiksel verilerde geziniyordu. "İstasyonun yerçekimi sapmasını engelleyen tek şey bu stabiliteydi. Reaktör patlaması bizi bu güvenli çizgiden fırlattı. Şimdi her saat, bir öncekinden daha hızlı düşüyoruz."
Demir, Asena’nın yüzüne vuran mavi simülasyon ışığını izledi. Kadının alnındaki çizgiler derinleşmişti, zihni bir bilgisayar gibi milyarlarca kombinasyonu hesaplamaya çalışıyordu.
"Ana iticiler ne durumda?" diye sordu Demir. "Alt katlarda yapısal bir hasar görmedim ama yakıt hatları kilitlenmiş olabilir."
Asena başını kaldırıp ona baktı. "İticiler sağlam. Ancak sorun mekanik değil, dijital. İstasyonun ana bilgisayarı, patlamayı bir sabotaj veya geri dönülemez bir hasar olarak algıladı. Sistem kendini tamamen kilitledi. İticileri ateşlemek için ana sunucu odasına girip yapay zeka protokolünü manuel olarak sıfırlamak gerekiyor."
"E, bunu neden yapmıyoruz?"
Asena hafifçe geriye doğru yaslandı, dudaklarında acı bir tebessüm belirdi. "Çünkü sunucu odası, istasyonun en üst katında, yani benim eski yaşam alanımın hemen arkasında. Ve orası patlamadan sonra sızdırmazlık duvarlarıyla tamamen mühürlendi. O duvarları açmak için istasyonun ana hidrolik pompalarını en alt kattan elle beslemen gerek."
Demir hafifçe güldü ama bu neşeli bir gülüş değilsi. "Yani yine aşağıya inmem gerekiyor. Sen yukarıdan emir vereceksin, ben aşağıda çarkları döndüreceğim."
"Bu kez değil," dedi Asena, masanın üzerindeki el terminalini alıp kemerine takarak. Gözlerinde Demir’in daha önce görmediği, her şeyi göze almış bir kadının kararlılığı vardı. "Bu kez aşağıya birlikte iniyoruz. Pompaların senkronize çalışması için iki kişinin aynı anda iki farklı vanayı çevirmesi gerekiyor. Ve bu istasyonda benden ve senden başka kimse kalmadı, işçi."
Demir şaşırmıştı. Asena Vance’in komuta merkezinden çıkıp, o yağ kokan, karanlık ve paslı alt katlara inmeyi kabul etmesi, durumun ciddiyetini kelimelerden daha iyi anlatıyordu.
"Kıyafetlerin kirlenecek, Şef," dedi Demir, sesindeki ironiyi gizlemeyerek.
Asena ona doğru bir adım attı, masanın etrafından dolanıp tam önünde durdu. Bu kez aralarında ne masa ne de unvanlar vardı. Sadece iki insanın hayatta kalma mücadelesi kalmıştı.
"Benim temiz kalmam, bu istasyon Jüpiter’in atmosferinde erirken hiçbir işe yaramayacak, Demir," dedi Asena, sesi alçak ama sarsılmaz bir tonda. "Şimdi o hidrolik tulumlardan birini de benim için hazırla. Aşağıya, senin dünyana iniyoruz."