Tuvaletten çıkıp elimi yıkadağım anda Irene yanıma geldi
-Bayrak, bulundumu?
-Evet Sofia B12 haplarını unutmuş sadece, bu yüzden bayrağın nerde oldugunu bilmiyormuş.
-Anladım haydi gidelim
Irene ile birlikte yürüyüş alanına gittiğimiz de lgbt bireylerinin yürüyüşü başlamıştı bile Irene ve ben hemen yerlerimize geçtik herşey olması gerektiği gibi ilerliyordu ta ki yürüyüşün en heyecanlı yeri olan koşu kısmında bir an,bir an duraksadım ve başım dönmeye başladı ve o koşuşun içinde bayrağın içine girdim kimse ve fark etmedi.
Tam ben bayılmışken biri evet biri beni fark etti ve beni bayrağın altından çıkarmaya çalışıyordu...
Uyandığımda revirdeydim hiç birşey olmamış gibi kalkmaya çalıştım ama olmadı yapamadım vücudumu sanki hissetmiyordum o sırada hemşire gelip koluma bir iğne vurdu ve sanki tüm vücudum canlanmış gibiydi.
-Artık daha iyisin değilmi ? Dedi sanki daha önce duyduğum ses
-Evet, en azından daha iyi. Dedi benim yerime hemşire ve bir anda tüm koridoru Özge diye bağıran bir kişinin bağırışları doldurdu bu kişi tabi ki Ireney'di
geldiği an bana sarıldı ve normal bir şekilde oturmam için bana yardım etti
Artık bana yardım eden kişiyi görebilecektim diye düşünürken karşımda sadece boş bir duvar ve sandalye vardı
-Kim,kim beni buraya getirdi? Diye sordum
-Ne, bilmem ben o sırada senin yanında değildim oyüzden göremedim.Ama bu şuan konumuz değil Özge. Ah artık iyisin değilmi?