İçeriğe geç

Son Satır: Я умираю

Bölüm 4 · 2 dk okuma

Son Satır: Я умираю

Bölüm 4

4. Bölüm: Günlüğün Sesi & Sorgunun Gölgesi

Lina’nın Günlüğü — Mira’nın Ölümünden 2 Gün Önce

15 Temmuz — Saat 03:17

"Mira’nın gülüşü boğuyor beni.
Herkes onu seviyor.
Oysa ben de oradaydım.
Her zaman oradaydım ama kimse görmedi.
En yakın arkadaşım dediği kişi sadece kendi gölgesini seviyordu.
O bana ışık vermedi… beni yaktı."

Sayfanın altı kazınmış gibi karalanmıştı.

Biri, çok sert bastırarak yazmıştı:

“Ben onun yedeği olmayacağım.”

🚪Karakol – Sorgu Odası

İlk Sorgu: Nermin Öğretmen

Selim Başkomiser odaya girdi.

Nermin masasının arkasında dik oturuyordu.

Gözlüklerinin arkasından kararlı bir ifadeyle Selim’e baktı.

Selim:

“Mira’yı seviyordunuz mu öğretmenim?”

Nermin hiç tereddüt etmeden cevapladı:

“Hayır. Ama saygı duyardım. Çok zeki bir çocuktu.”

Selim elindeki dosyayı açtı:

“Onu azarladığınızı, küçümsediğinizi duyan öğrenciler var.
Notlarını bilinçli düşürdüğünüzü söylüyorlar.”

Nermin hafifçe güldü:

“Zeki olmak her şeyi hak etmek değildir başkomiser. Bazen gençler kibri öğrenmeden kırılmalıdır.”

O anda odada buz gibi bir hava esti.

💻 Günlükten Bir Satır Daha

14 Temmuz – Saat 23:02

“Mira’nın notu yine yüksek.
Benim yazdığım projeyi çaldı.
Ama ben sustum.
Sustuklarım boğazımda büyüyor.
İpler bazen ses çıkarmaz… ama iz bırakır.”

İkinci Sorgu: Duygu Yılmaz

Selim bu sefer genç bir kızla karşı karşıyaydı.

Tırnaklarını kemiriyordu. Ağlamıştı belli ki ama gözyaşı kalmamıştı.

Selim:

“Mira’yla kavga ettiğinizi herkes biliyor.
Tuvalette bağırmışsınız.”

Duygu:

“Bana iftira atıyordu! Hep insanların arkasından konuşurdu ama kimse ona inanmazdı. Çünkü Mira! O mükemmel Mira!”

Selim:

“Kıskandın mı?”

Duygu başını kaldırdı, ilk kez direkt baktı:

“Herkes kıskanır Mira’yı. Ama herkes öldürmez.”

📖 Günlükten:

13 Temmuz – Saat 01:55

“Duygu bana kıskanç değilmiş gibi davranıyor.
Gözümün içine bakıp yalan söylüyor.
Ben artık Mira değilim.
Ben... karanlık olanım.”

Üçüncü Sorgu: Tarık Hoca

Tarık elini masaya koydu, hafif öne eğildi:

“Kodlar üzerinden oyun oynayan biri bu. Bu cinayet... planlı.”

Selim:

“Kameralar neden bozuldu hocam?”

Tarık:

“Bana değil, sisteme sorun. Ben o gün serverda güncelleme yapıyordum. Zamanlama tesadüf.”

Selim:

“Ya da siz ayarladınız o tesadüfü.”

Tarık gülümsedi.

“Sizce ben bir öğrenciyi öldürüp, Rusça mesaj yazacak kadar deli miyim?”

Selim cevap vermedi. Ama not defterine sadece bir şey yazdı:

"Tarık: Çok rahat."

🔚 Günlüğün Son Satırı (Cinayetten 1 gün önce)

“Bir gün... herkes susacak.
Ve ben konuşacağım.
Ama sözle değil.
Kodla.
Son satırı ben yazacağım.”
Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.