Küçüklüğümden beri hep aile sevgisi nasıl bilmek isterdim. Hep içimde bir burukluk vardı çünkü ailemi hiç tanıyamamıştım. Annem beni doğurduktan 1 ay sonra intihar etmişti nedeni babamın onu hiç sevmemesi ve beni babam onu sevsin diye bağlansın diye aldırmamıştı ama hiçbir işe yaramamışım babam onunla evlenmek istememiş benide kendi kızı olarak kabul etmemişti. Annemin karşılıksız aşkı ölümle son bulmuştu. Annem intihar ettikten sonra bana anneannem sahip çıkmış babama ne kadar onun kızı olduğumu söylesede beni kabul etmemişti.
Anneannemle büyüdüm bana anne gibi oldu ama yinede annemi tanımak çok isterdim. Ben Alara 18 yaşındayım üniversite öğrencisiyim. Bu yıl çok heyecanlı geçecek gibi ama hiç heyecanlı değildim arkadaşlarım yoktu her zaman yalnızdım. Ne kadar edinmeye çalışsam bile hep bir aksilik çıkıyordu kafamız uyuşmazdı. Ama bu sene umudum var gibi hissediyorum. Saat gece 3 gibiydi uyuyamıyordum heyecanlıydım aslında yeni ortama girecektim yarın ah umarım ilk günden sıkılmam.
*Sabah 7.30*
Sabah telaşla kalktım hemen aşağıya doğru indim.
-Alara?
-Günaydın anneannecim
-Günaydın tatlım heyecanlı mısın?
-Yapma lütfen ilkokul çocuğu muyum ben
-Heyecanlı gibi görünüyorsun tatlım
-Yalan söyleyemem öyleyim (gülerek söyledim)
-Fark ettim zaten geç kalmak istemezsin ilk günü değil mi?
-Tabiki hayır
Aceleyle yukarı çıktım kıyafetlerimi giyip hazırlandım ve aşağı indim
-Hoşça kal anneanne
-İyi dersler tatlım
Okula doğru yola koyuldum