Bir sabah her zamanki gibi erken kaltim kahvaltı yapmaktansa direk cup keklere giriştim içimde bugün çok satacagim diye bir his vardı umarimda doğrudur
Yapmaya başladım *Ağlama ben ağlarım can bulur bu toprağın*
Derken yarım saat kadar sürede nefis cup kekleri bitirmiştim
*Sanırım şarkıya daldım*
Dedim ve hemen fırına attım çünkü cup kekler 1 saate anca pijsyor hatta 2 saatte pisenlerde oluyor bende sabırsız bir insanim hangimiz sabırlı ki?
Cup kekleri beklerken gözümde yaşlarla babannemin lezzetli cup kek tarifine bakiyordum
*Ah babanne keşke burda ganimda olsan yaşasan*
Diye geçirdim ve biraz ağladım göz yaşlarını silip kaltim
*Hayat sana acimiycak Feyza sende hayata acıma Feyza*
Dedim cup kekleri tam karton bir kutunun içine koycaktim ki
Okuldaki ogretmenimin dediği aklıma geldi
*Gençler bir yemegin görünüşü en az tadi kadar önemlidir*
Evdeki azkalmis tabaklardan bı tane aldım süsleme çalıştım kendi imkanlarımla
*Anca böyle oldu napalim işte* dedim ve yola çıktım
Parka vardım . Parkta bağırmaya başladım
CUP KEKLERİM VAR COK LEZZETLİLER!!!!!
Diye bağırdım biradam geldi.sevindim.
Adam;
*How many?* dedi
İçimden *ben nerden biliyim İngilizceyi kendi dilimi bile yarım biliyorum* diye söylenirken aklıma bir şey geldi
*Bu adam zengin beni kurtarabilirrrr*
Sevgili "son şans" okurları her hafta çarşamba sizinle yeni bölüm olucak okudugunuzicin teşekkür ederim
🧁Puanlamayi🧁
🧁Beğenmeyi🧁
🧁Okuma listesine eklemeyi🧁
🧁Yorum yazmayı unutmayın🧁
