Gece Mavisi saçı olan=Rin
Kısa Sarı saçları olan=Celeste
Rin, lise ikinci sınıfının ilk günüydü. Eski okulundan bu okula, tam da yılın başında gelmişti. Onun için okul, her zaman bir savaş alanıydı. Çünkü hiçbir zaman uyum sağlamakta zorlanmıştı. Ama burada, hiç kimseyi tanımadığı, her şeyin yeni olduğu bir okulda, yalnız kalmıştı. Diğer öğrenciler kalabalıkta birbirine kaynaşırken, Rin, sınıfın en arkasındaki sıraya geçip oturdu. Kimseyle konuşmamaya, kimseyi tanımamaya kararlıydı. Çünkü güven duymak, ona hep acı vermişti.
Celeste ise, okulun en popüler kızıdır. Herkesin dikkatini çeker, göz alıcı güzelliği ve neşesiyle ortamın ışığı olurdu. Ancak, o gün biraz aceleyle okuldaydı. Sabahın erken saatlerinde, büyük malikanesindeki büyük sabah koşuşturması nedeniyle okuluna biraz geç kalmıştı. Bu, onun için alışılmadık bir durumdu. Ama Celeste her zaman alıştığı gibi, hemen hızla okula gitti ve sadece ilk dersin sonlarına doğru sınıfa girdi.
Ders, öğretmenle beraber yeni yıla başlamak için bir miktar genel değerlendirme yapılıyordu. Celeste, içeri girdiğinde hemen gözler üzerindeydi. Ama o, biraz şaşkın bir şekilde, gözlerini arka sırada yalnız oturan bir kızı fark etti. Rin... O kadar farklıydı ki. Sınıfta yalnız başına oturuyor ve kimseye aldırmıyordu. Celeste, bir an o kızı gözlerinde taradı. Fakat çok fazla düşünmeden yerini aldı ve ders devam etti.
Tenefüs geldiğinde, Celeste normalde herkesin çevresinde olacağı kalabalığa gitmek yerine kantine gitmeye karar verdi. Bugün, biraz yalnız kalmak istemişti. Okulun bahçesinde yürürken, kantinden bir tost aldı ve açık havada biraz dinlenmeye karar verdi.
Fakat birden, okulun zorbalık yapan birkaç kızı, Celeste’i fark etti. Bu kızlar, her zaman başkalarını aşağılamaktan, zorbalık yapmaktan zevk alırlardı. Ve bu kez hedefleri, yeni gelen kızı—Rin’di. Rin'in yalnız kalması, onlara bir fırsat gibi görünmüştü.
Rin, bahçedeki köşeye geçmiş, simitini yerken, birkaç kız ona yaklaşıp alaylı bir şekilde gülmeye başladılar. "Baksanıza, tek başına simit yiyor. Burada da kimse onu takmıyor," dediler gülerek. O an, zorbalıklar başladı. "Hadi bakalım," diyen biri, Rin’in simidini yere atıp üzerine bastı. Rin, bir şey söylemeden sadece geriye doğru çekildi ama bu sadece daha fazla zorbalığa yol açtı. Zorbalar, onu çamurlu bir alana itmeye başladılar.
Celeste, kantinden gelen birkaç sesle fark etti ve dikkatini vermek için o yöne döndü. Zorbaların Rin’i çamura attığını gördü. İçindeki öfke patladı. Kendi kendine, "Buna izin veremem," diye düşündü. Hızla ellerindeki tostu bir kenara bırakıp, zorbalara doğru yürüdü.
"Yeter!" diye bağırdı Celeste, kızların etrafında hızla dönerken. "Gidin, hemen gidin buradan! Bu kadar aşağılıkça davranmak ne demek?" dedi. Sözleri sertti ve gür bir şekilde yankılandı.
Zorbalar, Celeste’in bu anlık öfkesine şaşkınlıkla bakakaldılar. O, okulun en popüler kızıydı ve hiç kimse, ona karşı çıkmaya cesaret edemezdi. Hızla uzaklaştılar, geri dönüp Celeste’in bakışlarını unutarak okuldan uzaklaştılar.
Rin, yere düşüp çamura bulanmıştı, ama Celeste’in ona yardım etmek için yanına geldiğini görünce, bir an dondu. İçinden bir şey ona güvenmemesi gerektiğini söylüyordu. Ama Celeste, elini uzatarak, "Yardım edebilirim," dedi, nazik bir şekilde.
Rin, başını kaldırıp Celeste’in eline bakarak bir an tereddüt etti. Sonra, hiç bir şey söylemeden, güçlükle kalktı. Omuzlarını sıkarak, "yardımıma gerek yok," dedi ve tam Celeste’in önünden geçerek sınıfın kapısına doğru yöneldi.
Celeste, uzanan elini geri çekti ve Rin’in arkasından bakakaldı. Bir şeylerin farklı olduğunu hissetti. Bu kızı tanımadan, ona karşı bir bağ kurmuştu. Bu kızı ne kadar zor durumda olursa olsun, yanında olmak istiyordu.
Ama Rin, o an güvenmediği için sadece başını eğip, sınıftan çıktı. Celeste, o anlık duyduğu hissin peşinden gitmeye karar verdi. Bu, yeni bir başlangıçtı ve belki de hayatta önemli olan, yanlış anlaşılmalara rağmen doğru olanı yapmak olmalıydı.
