13.09.2024
23.40
Herkese merhaba sevgili okuyucularım. Açıkçası, kitaba başlamadan hemen önce bir "önsöz" yazmamın iyi olacağını düşündüm çünkü bu kitap benim için gerçekten ama gerçekten çok önemli. Ve düşündüm ki bu önsöz ile birlikte sizlere hem kendimi tanıtırım hem de kitapla ilgili birkaç kelam ederim.
Ben Maskeli Yazar. Açıkçası kendime "yazar" demek uygun olur mu bilmiyorum çünkü yazılarım oldukça acemi. Ama şunu biliyorum ki insanlar her şeyi deneyimleyerek, düşe kalka öğrenir. Doğruyu yanlışı bizzat deneyimleyerek, yeri geldiğinde de acı çekerek yoğrulur ve pişer. Ben daha ham bir yazarım yani. Ama gene de en azından denemem gerektiğini biliyorum. Gelecekte başarısız bir yazar olsam dahi en azından bugünü, Elzem'in doğum gününü kesinlikle kutlamam gerekiyormuş gibi hissettim. Hissetmek bir kenara, eminim.
Bu kitap, Son Mucize benim için cidden önemli bir hikaye. Belki bir dönüm noktası bile denebilir. Hatırlıyorum da, birkaç yıl önce öylesine iki karakter karalamıştım deftere her şeyden habersiz. Elzem ve Rüzgar... Zihnimde bir devrim yaratacaklarından habersiz bir de birkaç özellik eklemiştim kendilerine. Daha sonra... Devamı gelmedi işte. Zihnimde hikayelerine hikaye eklerlerken, her geçen gün gelişip büyürlerken elim bir türlü kaleme gidemedi. Onlar sadece birkaç yıl içerisinde zihnimin tam ortasında yeşermiş bir çınar ağacı oldular. Dallanıp budaklandılar, zihnimin her bir köşesine ulaştılar. İşte böyle bir durumda daha ne kadar onları görmezden gelebilirdim ki? Daha ne kadar kendi korkularımın, tembelliğimin arkasına sığınıp onları zihnimin karanlık duvarlarına hapsedecektim? Ve ben de dedim ki, madem korkuyorsun, en azından bir maskenin arkasına saklan da yap bunu! Artık özgür bırak o karakterleri, hikayeleri! Onlarca, yüzlerce ve belki de binlerce... Zihnimin içinde dönüp duran sonsuz seneryoları daha ne kadar gizleyecektim? Doğmayı heyecanla bekleyen sayısız isimsiz karakterlerimi, canlarımı daha ne kadar bekletecektim ki?
İşte böyle... Bugün Elzem'in doğum günü ve saat Gece on... Şu anda bu yazıyı yazarken daha Elzem'in doğum gününe sayılı günler kalmış olsa da sanki o gün bugünmüş gibi heyecanlıyım. Bir yanım inanılmaz derecede mutlu ve heyecanlıyken diğer yanım da çok ama çok korkuyor. Yazabilir miyim bilmiyorum ama en azından deneyeceğim..
Bu arada bölümler de her hafta perşembe günü saat gece 10'da paylaşılacak. Siz değerli okuyucularımı hayal kırıklığına uğratmayacağıma söz veriyorum 🤍
Herneyse, sanırım konuşmamı tahmin ettiğimden daha fazla uzatmışım. Her ne kadar acemi bir yazar olsam da benim için gerçekten çok önemli bir yere sahip olan bu hikayeyi her birinizin okumasını canı gönülden istiyorum. Şimdiden bu uzun, sıkıcı yazıyı okuduğunuz için teşekkür ederim. Keyifli okumalar dilerim!
