Gerçek katil yakalanmıştır. Lavin'in suçsuz olduğu ortaya çıkmıştır. Ama Lavin'in yaşadığı acılar ve yaşadıkları onu değiştirmiştir. Edwin onu kurtarmıştır ama eski Lavin geri gelmemiştir.
Yüzlerce mektup, rüzgârda savrularak havada dönüyor.
Mektupların tam ortasında, beyaz bir elbise giymiş Lavin duruyor. Yüzünde ne öfke ne de gülümseme var; sadece yorgunluk..
Rüzgar hafif hafif eser
Ağaçların arasında Güneş ışığı süzülürken mektuplar havaya savruluyor.
Lavin mektupları tek tek serbest bırakır
Edwin bir kaç adım gerisinde durur.
Bu kez kavga yoktu sessizlik vardı.
Edwin yavaşça sorar:
"Şimdi ne yapacaksın "
Lavin gökyüzüne yükselen son mektuba bakar
"Artık geçmişimi taşımayacağım"
Edwin ona yaklaşır
"Peki beni affedecek misin?"
Lavin hemen cevap vermez sessizlik olur
Sonra sadece ellerini uzatır.
Edwin elini tutar.
Çünkü
"Bazı yaralar sözle değil zamanla iyileşir.
Bazı mektuplar birine ulaşmak için değil yük olmaktan çıkmak için yazılır ."
