(1 hafta sonra/ NASTYA’NIN ANLATIMIYLA)
Savaşta yaralanan çoğu kişinin tedavisi bitmişti. Hayatını kaybedenlerin ise hepsinin cenazesi toprağa verilmişti.
Her şey yavaş yavaş düzene giriyordu. Yakılıp yıkılan ev sayısı azdı. Her iki krallıkta da toplam 10-15 ev zarar görmüştü sadece. Meydanlar temizlenmişti ve evleri zarara uğrayan herkesin evi yapılıyordu. Maksimum 1 ay içinde evleri teslim edilecekti.
Evleri zarar görenler sığınak dediğimiz yerde kalıyorlardı şimdi.
Ebeveynlerimizin dönüşü adına bir yemek verecektik ve iki krallıkta gelip yemek giyebilecekti.
Babam bir konuşma yapmak istediğini söyledi. Herkes pür dikkat onu dinliyordu.
”Değerli Arsilya ve Kanteya krallığı, bizim öldüğümüz hakkında yalan söylenti çıkaran eski krallarınızı da sizin önünüzde adalete dayalı bir sistemde cezalandıracağız ve ayrıca onlar bizim yaşadığımızı biliyordu ve onların koyduğu yasalara göre onlara ceza vereceğiz ve burada en ağır cezanın yanarak öldürmek var. Bizimle misiniz?”
Halk alkışlamaya başladı ve iki amcada gardiyanlar tarafından tutuldu. Meydanın ortasında kocaman bir ateş yakıldı ve iki amcada oraya atıldı ve üstlerine demir bir kafes kapatıldı. Yemeğin sonunda ateş söndürüldü ve amcaların külleri denize atıldı.
Halk mutluydu hiç olmadığı kadar. Aryaz’ın babası bir konuşma yapmak istediğini söyleyince herkes pür dikkat ona bakmaya başladı.
“Öncelikle biz artık iki ayrı krallık değil, aynı krallık olup SON KRALLIK “ olmak istiyoruz.
Bir alkış koptu.
”Ve bu krallığın yöneticileri Aryaz ve Nastya yönetecek. Ayrıca…”
Aryaz elimi tutup ayağa kalktı. Herkes şok içerisinde bize bakıyordu. “En yakın zamanda düğünümüz var. Tüm halkımız davetlidir!”
Herkes alkışlıyor. (Aryaz’a aşık olan ve bana aşık olan gençler hariç)
