Bölüm 6

Ertesi sabah Taehyung, evden çıkarken hafif yorgun ama biraz da meraklıydı. O gün okul işleri yoğundu, ders notları ve projeler arasında kaybolmuştu. Yine de zihninde Jungkook vardı; bir şekilde küçük buluşmalar ve mesajlaşmalar, günlük hayatın içinde sürekli yer edinmişti. Apartmandan çıkarken, karşı binaya doğru bakmayı ihmal etmedi. Camların arasında hareketli bir gölge fark etti. Jungkook mu, yoksa başka biri mi? Bir süre dikkatle izledi. Sonra Jungkook’un hafifçe pencereye yaklaştığını fark etti. Taehyung içten içe gülümsedi: “Yine fark etti beni.” Telefon titredi, mesaj geldi: Jungkook: “Merhaba. Bugün nasılsın? Yoğun bir gün mü?” Taehyung ekrana bakarken hafifçe tereddüt etti. Parmakları mesaj yazmak için ekranda durdu, sonra cevapladı: Taehyung: “Merhaba. Evet, biraz yoğun. Ama senin mesajını görmek güzel.” Jungkook: “Mutlu olduğuna sevindim. Yoğunlukta küçük şeyler bile insanı iyi hissettirebiliyor.” Taehyung başını salladı ve içinden, “Evet… küçük detaylar bazen büyük etkiler yaratıyor,” diye geçirdi. Mesajın tonu sıcak ve samimiydi; ufak bir flört havası taşıyordu ama yapay değildi. Okul bitiminde, Taehyung evine dönerken yine karşı binaya bakmayı alışkanlık hâline getirdi. Jungkook’un balkonda olduğunu fark etti. Elinde bir kahve bardağı vardı ve dışarıyı izliyordu. Taehyung da hafifçe durdu ve fark edilmemeye çalışarak gözlerini ona dikti. Telefon titredi, mesaj geldi: Jungkook: “Sana el sallasam fark eder miydin acaba?” Taehyung hafifçe güldü, cevap yazdı: Taehyung: “Sanırım fark ettim. Ama belli etmedim.” Bir süre sessizlik oldu, sonra mesaj geldi: Jungkook: “Bazen küçük oyunlar da iyi geliyor. Seninle paylaşmak istedim.” Taehyung cebine telefonu koydu ve kendi kendine düşündü: “Bu küçük etkileşimler, her günümün ritmini değiştiriyor. Küçük tesadüfler ve basit oyunlar… ama insanı düşündürüyor.” Akşam, ev arkadaşı yan odada ders çalışırken, Taehyung pencere önünde durup Jungkook’u izledi. Ufak bir tebessüm oluştu yüzünde. İçten içe, “Belki de bu karşılıklı fark etme ve mesajlaşmalar, sadece küçük bir başlangıç,” diye düşündü. Mesajlaşmalar devam etti: Taehyung: “Bugün hava güzeldi, yürüyüşe çıkamadım ama sen nasılsın?” Jungkook: “Ben de yürüyemedim. Ama apartmandan bakınca günün güzelliğini görmek bile iyi hissettiriyor.” Taehyung hafifçe gülümsedi ve telefonu cebine koydu. Gün boyunca karşı binada fark edilen küçük detaylar, ufak mesajlar ve gözlemler… Hepsi, onu merak içinde tutuyor ve ertesi günü heyecanla bekletiyordu.