Hayatım çok kötü ;mutlu değilim, arkadaşım yok, ailem yok, kimsem yok. Niye yaşıyorum Tanrı için mi yoksa bunlara rağmen hâlâ mal gibi beni seven biri vardır ya da en azından olabilir diye düşündüğüm için mi? Ah Tanrım sanırım ikiside…
…Hiç umudum kalmadı sanırım dayanamıyacağım
Diye düşünüyordu Maria en kötü gününde sanki herşey çok bunaltmıştı zavallı Maria'yı. Trafik çok yoğundu Maria kaldırımdan yavaşca yola ilerledi tam bir araba onu ezip geçecekti ki bir adam onu çekene kadar…
…Ambrose sen iyi birisin buna hiç şüphem yok senin sayende Maria daha uzun yaşadı inan hiç biri senin suçun değildi
Ambrose:Hey iyimisiniz? Maria ne diyeceğini bilemedi kısa bir süre boyunca sadece Ambrose'a baktı
Ambrose: Beni bekleyin hemen size su getireceğim. Maria sadece kafasını iki yöne sallayarak onaylamakla yetindi. Maria beklerken Ambrose bir otomattan su aldı ve Maria'ya getirdi
Ambrose:Lütfen bir yudum da olsa için iyi gelir.
Maria: Teşekkür ederim.
Zavallı Maria artık mutlu Maria'mı olmuştu bilmem belki de olmuştu ;)
Ambrose:Bayan acaba yolda napıyordunuz? Bu çok tehlikelidir, yoksa işiniz yoğun geçtide sizde yoruldunuz mu?
Maria:Bunların hepsini bir kafede oturup anlatsam olur mu bayım?
Ambrose: Oh tabiki.
Maria sen şanslısın hemde çok Ambrose'a karşı olan güvenini ve umudunu sakın kesme umut her şeyin olabilir,sadece hayat yorucu olabiliyor ve son olarak şunu söyleyebilirim ki bu senin kaderin ,hayır yorulmak değil mutlu olmak kaderin ve kaderini değiştiremezsin:)
Maria:Nasıl başlasam bilemiyorum açıkçası hayatım çok kötü geçti ve dayanamayıp int*hara baş vurdum ama yanlış bir seçimdi ve bu çok yanlıştı ah ben tam bir aptallık yaptım
Ambrose:bu zorluyor olmalı çünkü int*hara baş vurmak dile kolay olsa da aslında çok kararlılık ister yada çok kötü bir geçmişinizin olmasıdır ve sizde bu ikinci durum doğru anladım mı?
Maria:Evet doğru anladınız…İkisi arasında kısa bir sessizlik oluştu sadece kuş cıvıltıları ve kafede oturanların sesleri duyuluyordu Maria konuya devam etti
Maria:Bayım ben hayata olan tüm umudunu kaybetmek üzereydim arkadaşım yoktu ,ailem yoktu :kısacası hayatım hiçlikten ibaretti ve siz beni kurtardınız size çok şey borçluyum acaba borcumu nasıl ödeyebilir?
Ambrose: Anlattıklarına göre pek iyi bir çevren yok ve benim ki de sizinkine benziyor yani çok birşey istemiyorum sadece arkadaş olsak yeter
Maria göz yaşlarına boğulmak üzereydi yerinden kalkıp Ambrose'a sarıldı
Maria:Çok ama çok teşekkür ederim siz benim kahramanımsınız
Ambrose:Artık sizli bizli konuşmayı bıraksakmı ne dersiniz?
Maria:Olur Göz yaşlar bu sefer üzgün olmasından kaynaklı değil bu göz yaşları mutlu olmasından kaynaklıydı…
…Maria bak bazen sen insanlara gitmezsin onlar sana gelir ve "hayatını bile feda edeceğin" kişilere dönüşür…
