Akşam üstü işten çıkan Ji-won eve dönüyordu, tam motoruna binecekti ki telefonununun çalması ile duraksadı. Arayan kişi en yakın arkadaşı olan Gyu-min'di, telefonu cebinden çıkarıp aramayı açtı
Jiwon: -Alo, ne var elma kurdu? ne için aradın?
Gyu-min: - önce bir selam verseydin, neyse bir şey soracaktım, yarın kimya sınavı olacak diyorlar, doğru mu?
Ji-won: - bunun için mi aradın cidden? Evet var, seni sonra ararım eve gidiyorum.
Fazla vakit kaybetmeden telefonu Gyu-min'in yüzüne kapatır ve motorunu çalıştırıp eve doğru yönelir, Gyu-min'in sınavı sorması iyi olmuştu aslında, çünkü sınav olacağını unutmuştu. 20-30 dakika sonra eve varmıştı, motoru bahçede park edip eve girdi. Her zamanki gibi kapıda onu annesi karşıladı.
Annesi(yani bayan Min-ji):
-işten erken mi çıktın? Yorgun musun? Yemek mutfakta hazır soğumadan ye.
Ji-won(ceketini çıkarıp askıya asar):
- evet bu gün siparişler erken bitdi.
Annesinin yanından geçerken yanağına öpücük kondurmayı da unutmaz. Mutfağa geçip tencereyi kurcalar
Jiwon:
- ooo, yine yapmışsın yapacağını valide sultan.
Tezgaha uzanıp bir kaşık alır ve yemeğin tadına bakar
Ji-won:
"Off en sevdiğim!"
Yemekten hızlıca kendine bir tabak doldurup masaya geçer ve hızlıca yemeye başlar.
Bayan Min-ji:
-yavaş ye oğlum, boğazına kaçacak.
Ji-won(lokmasını yutarak):
- Ne yapayım, çok lezzetli. Hem sen yemeğini yedin mi?
Bayan Min-ji:
- yedim merak etme, afiyet olsun paşama. Baban bu gün gece vardiyasına çıktı, gitmeden önce odana yapılacak işler listesi bıraktı, bir zahmet yapı ver.
Ji-won(göz devirir):
-Tamam, yarın bakarız.
Zaman atlaması:🤸🏻♀️(ertesi gün)
Ji-won gece uyumadan önce tüm işleri bitirmişti fakat sınava hazırlanmayı tamamen unutmuştu, bu yüzden sınıfa girdiğinde korkudan gøtü tutuşuyordu. Sırasına geçip kitaba göz gezdirdi, denklemler ona alay eder gibi bakıyordu sanki. Çok geçmeden hem sıra arkadaşı hemde ahiretlik bacısı Gyu-min geldi. Her zamanki gibi kusursuzdu, Ji-won Gyu-min'e her baktığında karnında kelebekler uyuyormuş gibi hissediyordu fakat buna anlam veremiyordu, Gyu-min ile ilk okuldan beri arkadaşlardı ona aşık olamazdı her halde. Başını sallayıp düşünceleri dağıtdı ve gülümsemeye çalıştı.
Ji-won:
-Günaydın fıstık tanesiyy.(Gyu-min oturmadan önce poposuna şaplak atar)
Gyu-min Ji-won'a küçümseyici bir bakış atar:
-O eline sahip çık yoksa götüne sokarım.
Ji-won(dramatik bir şekilde ellerini kaldırır):
- yastık gibi yumuşacık, vurmadan edemiyorum. Neyse dün çalıştın mı sınava?(Geriye yaslanıp Gyu-min'e kilitlenir)
Gyu-min:
- Ha evet çalıştım. Ne o? Sen çalışmadın mı yoksa?
Ji-won:
-ne münasebet canım, tabi ki çalışmadım. Yardım edersin dimi lan?
Gyu-min'e yalakalık yapar gibi sırnaşır.
Gyu-min:
- bakarız.
Ehm....bu kadardı şimdilik. Gerçi ilk hikayem yani umarım beğenilir ya, pekala kendinize iyi bakın👽