"Evren iyi misin? Evren uyan Evren!"
Allah kahretsin.Hemen ambulansı aradım neyseki hemen geldiler.Hastaneye gitmiştik ve neyseki durumu stabildi.Hastanede Evren'in ameliyattan çıkmasını beklerken bir kadın dikkatimi çekmişti galiba bende onun dikkatini çekmiştim çünkü sapık gibi bana bakıyordu.
"Pardon siz Evren Aldemir 'i mi bekliyorsunuz?"
"Evette siz kimsiniz?"
"Ben karısıyım.Asıl siz kimsiniz?"
"Ben ...doktoruyum farklı bir hastanedeki doktoruyum."
"Peki memnun oldum."
"Bende..."
Kadın gitmişti ve benimde dünyam başıma yıkılmıştı.Gerçekten bunu nasıl yapmıştı? Benim onunla işim bitmişti.
TABURCU OLDUKTAN SONRA 💔
Yine her şey her zamanki gibiydi ama bu sefer ben çalışırken yanıma gelen bir Kara göz yoktu. Ama kapı çalmıştı büyük bir ihtimal hastaydı.
"Işıltı neden yanıma hiç gelmiyorsun?"
"Evren lütfen git buradan ."
"Işıltı yapma böyle..."
"Evren git buradan!"
Gelmişti yanıma. Yüzsüz gibi yanıma gelmişti.Ama benim onunla işim bitmişti.Bir daha bir araya gelmemiz imkânsızdı.
"Işıltı ne olduğunu biliyorum bende zaten onun için konuşmaya geldim."
"Tamam konuşalım bakalım ."
"Işıltı, o kadın bana kaç senedir takıntılı.Delinin teki yani.Ben sana öyle bir şey yapmam. Benim gözüm ve kalbim senden başkasını görmez."
"Sana inanmalı mıyım Evren?"
"Işıltı bilgilerimi veriyim araştır.Kadının elinde yüzük bile yoktu."
Aslında söyledikleri mantıklı gelmişti ve Evren'e güveniyordum.
"Evren sana inanıyorum ama güvenimi boşa çıkarırsan seni gebertirim."
Biliyordu yapardım.
"Merak etme ve bana güven."
Çok olması gereken bir şeyi yaptı.Beni kucağına alıp dudaklarını dudaklarıma bastırdı. İnşallah biri gelmez.
EVREN
"Baba ben Işıltıyı çok seviyorum.Ona böyle bir şeyi yapmam ve yapmayacağı da."
NOT: yorum ve oylama yaparsanız çok mutlu olurum.💓