"kraliçe Mari lütfen bağışlayın ama ben değildim yemin ederim"
"Kâfi bu kadar bahane yeterli bu hadsizi götürün fazlasıyla başımı şişirdi zaten"
"Efendim lütfen bağışınıza sığınırım ben değildim"
İşte şimdi bitmişti bana kimse inanmadı o günde ve bi kaç gün sonra idam edilicem bundan birkaç gün önce sarayda hadsiz dedikodular dolaşıyordu ve bu dedikoduları çıkaranlarda saraydaki hizmetlilerden başkası değildi bu dedikodular Mari Hanımın kulağına da gitti ancak hizmetliler benim dedikoduyu çıkardığımı söylemiş Mari Hanımda gektiğini yapıyor daha doğrusu öyle zannediyor çünkü süç üzerime yığıldı kısacası iftiraya uğradım ve bu iftira beni canımdan edecek
Ben yoona; hwang sarayında hizmetli olarak çalışıyorum buradaki tek anlaşabildiğim kişi Rosita kendiside benim gibi bi hizmetli.
"Yoona duyuyormusun pişt baksana!"
Uzandığım nemli zindan zemininden kalktım , bu Rosita olmalı
"Rosita"
Zindanın küçük camından bana bakıyordu gizlice gelmiş olmalı.
"Al şunu böyle giderse açlıktan idamdan önce gideceksin"
Elindeki elma ve suyu uzattı
"Ahh Rosita bunu yakalarlarsa sonumuz olacak biliyorsun dimi"
"Böyle çene yapıp beni oyalarsan tabi yakalanırız aptal al şunu hadi"
Elindekileri aldım ve zindanın zeminine oturdum elmadan bi ısırık alıp Rosita ya baktım,
"Rosita ben bunları haketmedim biliyorsun değil mi?"
Derin bi iç çekti Rosita sonra bana dönüp
"Kaçsana yoona "
"Kaçacak güç varmı bende hadi onu geçtim kaçsam yakalamayacaklar mı sanki "
"Aman sende ne meraklıymışsın ölmeye hadi ama yoona sen delirdin mi daha çok gençsin kaçmana yardım ederim hm? Bi dene en fazla ne olabilir ki başaramasan da ne kaybedebilirsin ki?"
Duvara diktim gözlerimi yine vücudum titremeye başladı gözlerim doldu ne kaybedebilirdim ki sahi beni bu hiçliğin arasından çıkaran Rosita nın sesi oldu
"Heyy Yoona "
Gözgöze geldik
"Kaç defadır sesleniyorum ahh lanet olsun gitmeliyim ben gelene kadar kafayı yeme tamam mı"
Dediğine kıkırdadım o da olmasa ne yardın yoona
"Saol Rosii yine gel sonra ama dikkat et yakalanma yoksa seni de tıkarlar bu zindana o zaman kim bana yemek getirip ardından laf sokacak"
"Bakıyorunda Yoona Hanım zindan diline yaramamış hm? Dediklerimi düşün yoona kaçma konusunu iyice düşün"
Durgunlaştı birden hava omuzlarım çöktü
"Düşünürüm Rosita"
Rosita da gitti şimdi sadece ben kaldım. Ayaklarımı kendime doğru çektim gözünden bi damla yaş düştü. Ben uğursuzum aileme de uğursuz gelmiştim kendime de ve şimdi gidiyorum bi daha gelmemek üzere.
....
Güneş battı Rosita gideli bikaç saat oluyordu saatten habersiz hala düşüncelerimin arasında boğuluyordum. Belki de kaçmalıyom . Herkesten uzakta bi yerde . Evet ,evet ben kaçmalıyım bi şekilde gitmem gerek. Ama nasıl? Yakalanırdım her türlü.
Düşüncelerin aradında gözlerim kapandı beni neyin bekleyeceğini bilmeden uykunun kollarına bıraktım kendimi....