Solmuş Bir Gül — Bölüm 6

Sabah annemin bağırarak bizi uyandırmasıyla uyanmıştım.Dün akşam abimlerle beraber uyumuştuk onlara o kadar büyük bir özlem duyuyordum ki birlikte uyumamız bile hasretimi gideremimişti.Abimler tüm akşam benden özür dilemişlerdi.Abim akşam ne kadar uğraşsada ağaların çogünluk kararıyla berdel olması ön görülmüştü.Gece ne kadar ağladığımı bir ben birde abimler biliyordu Naz yengem ne kadar yanımızda durmak istesede Mert abimin onu beş aylık hemile olduğu için onu zorla odasına göndermişti.

Göktuğ un "O kadınla asla evlenmem" diyen bağırışları hayla kulaklarımda yankılanıyordu.

-Kime diyorum ben sabahtan beri abinlerde inmedi daha aşşa-.

Derken bizi birbirimize sarılarak uyurken gördüğünde afalladı.

-O İstanbullara kaçtında hep böyle uyuşuklaştın kim bilir sabahtan akşma nerelerde yattın kalktın.Hidi kalk artık akşam istemen var!

Diyerek konuştu boşboş Mert abim yaptığı bazı imalardan dolayı Anneme sert ve uyarıcı bir sesle konuştu.

-Ana! Düzgün konuş ne dediğine dikkat et o benim kardeşim ben bu üç yıldır onun ne yaptığını herşeyi gördüm başarılı bir hemşire oldu ve sabah akşam çalıştı benim kardeşim!

Dedi abim Annem hiç birşey demeden odadan çıktığında abim bana döndüğünde kaşlarını çattı çünkü gözlerim dolmuştu neden Annemin bana böyle mumamele yaptığını bilmiyordum bana hep bı sürüntüymüşüm gibi konuşmuştu hep aradan üç yıl geçmişti ama hayla aynıydı o hep beni bir sürüntü ve gereksiz faydasız biri olarak görecekti.

Mustafa ve Bora abimde uyanmış bize neoldu dercesine bakıyordu.Mert abim yanaklarımı okşamış ve göz yaşlarımı silmişti.

-Abicim hemen siliyorsun o aklındaki düşünceleri Annemin söylediklerinin hepsinin doğru olmadığını biliyordun.

-A-Abi ben biliyorum ama onca yıl sonra yine hiç değişmemesi...

Dedim hıçkırıklarımın arasında Bora ve Mustafa abimde ne olduğunu anlamış olmalılarki bana sarıldılar.

🪻

Akşam olmuştu dün akşam arkadşıma haber vermiştim Buğlem Buğlemde benim gibi hemşiğreydi onunla üniversite de tanışmıştık aslında ama aynı hastanede tesadüfen karşılaşmıştık ve o günden bu güne en yakın arkadaşımdı şimdi ise odamda hazırlanıyorduk.

Üzerime beyaz bir abiye giymiştim onun altına ise hafif bej renkli sandeletlerimi giydim.

Saçımı ise arkadan küçük beyaz bir kurdale ile tuturmuştum onun harici saçım salınıktı.

Makyajımıda yapmış aynada kendime bakarken içeriye abimler girdir en önde Mustafa abim tam bişeydemek için ağzını açmışken beni görünce sustu.

-Abicim çok güzel olmuşsun ama neden bu kadar süslendiğini merak ettim açıkcası ayrıca bu elbisene Nehir!

Dedi Mustafa abim kıkırdadım.

-Öncelikle abicim bende böyle bir durum için fazla giyindiğimin farkındayım ama ne yapayım ben kendimi süsleyin ce daha güzel hissediyorum.

-Aaa Mustafa abi sen alış onun bu hallerine Nehir her gün böyle özenle giyinir makyajını yapar nöbetten çıktığında bile ne kadar yorgun olursa olsun makyajını tazeler öyle gider eve gün boyu enerjisi dinçliği hiç eksik olmaz.

Dedi gülerek Buğlem.Abimler öylemi dercesine kaşları havada bana bakıyolardı.

Bora abim.

-Öylemi nehir hanım diyerek üzerime geldi ve beni tam gıdıklıyacaktıki aşşağıdan kapı çalma sesi geldihep birlikte aşşağıya indik Naz tengem beni görünce gülümseyerek bana baktı gözleri dolmuştu ve birden ağlamaya başladı.

-A-A genge neoldu.

-Çokk güzel olmuşsun.

Dedi birden yengem hem ağlıyordu hemde gülüyordu.

Sonra gözyaşlarını sildi ve birden gülerek bana sarıldı.Ben şaşkın bir şekilde ona bakarken abim bana sorunyok dercesine bir bakış attı.

Hamilelik hormonları çok garipti üstelik yengemin kiler daha baskındı ikiz çocuklara hemile olmak onu hem yoruyor hemde hormonlarını yelebir ediyordu.

Hepimiz kapının yanına dizildik ve kapıyı açtık herkes içeriye geçerken Göktuğla göz göze gelmiştik ne kadar kısadaolsa beni baştan aşağıya süzmüştü sonra tekrar gözlerime bakmıştı etkilenmiş gibiydi ama bana birşeyler hatırlatmak istercesine yanındaki kişiye baktı baktığı yere döndürdüm kafamı koluna tutunmuş beyaz bir elbiseyle ona gülerek bakan bir kadın vardı...Karısı.

🪻

Herkes yemekten sonra içeriye geçmis oturuyordu çaylarını içiyorlardı ve sohbet ediyoarlardı.O sırada Göktuğnun Annesi bana bakarak konuştu.

-Kızım Nehir sen nelerle ilgilenirsin seni hiç görmedim buralarda hatta yeni öğrendim bu ailenin bir kızı olduğunu.

Dedi öğrendiğime göre adı Mineydi.

-Mine teyze ben hemşirelik okudum ve İstanbul'da görev yapıyorum üniversiteyi uzaktan okudum o zaman lardada saten evden çok çıkamıyordum ders çalışıyordum daha sonradan İstanbul'a atandım üç yıldır orada hemşirelik yapıyorum.

Dedim etkilenmiş birşekilde bana baktılar.

-Aaa ne teyzesi kızım Annede anne ben senin annenim bundan sonra sende benim gelinim.

Dedi gülerek bende tebessüm ederek önüme döndüm daha sonra bana yılan gibi bakan kadına gördüm.

-Neden o kadar uzağa gittin ki hem neden bu yaşına kadar evlenip evde oturmak yerine çalıştın.

Dedi Natin ona kınayacı bir bakış ona ön yargılı deildim onun yaşadığı durum çok kötü bir durumdu beş yıldır evliliğinde üzerine bir kuma geliyordu çok kötü bir durumdu.Ona öyle bakmamın tek sebebi böyle kötü bir düşünceye sahip olmasıydı.

-Nedenmi asıl evde oturup ne yapacaktım okudum ve ülkem için başarılı bir hemşire oldum.Evlenmedim evet istesem evlenebilirdimde amailerideki çocuklarım ve ailem için başarılı bir kariyere sahip olmayı seçtimki ileride çocuklarım gururla okulda annelerinden bahsede bilsinler.

🪻

Evet sengili okurlar okuduğunuz için teşekkürler bu bölümü ben çok beğendim umarım sizde beğenirdiniz sizi seviyorum mucukkkkkkk 🫶

Acaba Natin ili Nehir nasıl anlaşıcakk?

Göktuğ bu süreçte Nehire nasıl davranıc

ak?

Natinin giydiği elbise.

Nazın giydiği kıyafet.

Buğlem in giydiği kıyafet.

Sabah annemin bize bağırarak

Sabah annemin bize bağırarak uyandırmasıyla uyanmıştık.Abimlerle birlikte uyumuştum bunca zaman boyu

Sabah annemin bize bağırarak uyandırmasıyla uyanmıştık.Abimlerle birlikte uyumuştum bunca zaman boyunca onları o kadar özlemiştimki birlikte uyumamız bile benim özlemimi giderememişti.Abim dün olanlardan sonra ne kadar çabaladada berdeli iptal edmemişti