Üç aydır burada olduğum için buranın kurallarını da öğrendim.
Mesela burada benim yaşımdaki çoğu kişi okul denilen yere gidiyor.
Ve bende bugün üniversiteye gidecektim.
E öncesinde mezun falan olmam gerekiyor. Belge, kimlik falan gerekiyor.
Bunları yapmak benim için kolay zaten.
Herkesin öğrendiği bilgileri benimde öğrenmem 1 saniyemi alıyor. O yüzden hemen elimi şıklatıyorum. Ve bu bilgiler aklıma giriyor.
Tabi belgeleri falan da hazırladım. Ve bir şekilde üniversiteye kaydoldum.
Evet !
Bugün benim üniversitedeki ilk günüm.
Biyoloji bölümünden girdim.
Ve şuan okuluma doğru yürüyorum. Solonia'da olsaydım şuan bir saniye bile yürümeme gerek kalmazdı tabiki. Işınlanma diye bir şey var. Ama benim ışınlandığımı görürlerse bu sefer bayılmadan kötü olabilir.
O yüzden bunu yapmadım.
Evet okulun merdivenlerinden çıkıyorum.
Çok heyecanlıyım. Çünkü ilk defa böyle bir yere geliyorum.
Ve çok mutluyum.
Ta ki bir kızın bana çelme takması ile bu mutluluğum bı anda sönüyor.
Ve yine o kırmızı sıvı akıyor.. ama burnumdan.
Ben:
Napiyorsun sen?!
Kız:
Kusura bakma.. yanlışlıkla oldu..
Dedi yanındaki arkadaşlarına bakarak. Ama hiç yanlışlıkla olmuşa benzemiyordu çünkü bunu söylerken aynı anda gülüyordu da..
Ben:
Hiç yanlışlıkla olmuşa benzemiyor.!
Kız tekrar gülümsedi:
Öyle miymiş?!
Şu anda onu etkisiz hale bile getirebilirdim. Ama bunu herkesin önünde yapmamalıydım.
Ben:
Bak kızım! Bana bulaşma!
Dedim yavaşça düştüğüm yerden kalkarken ..
Tam kalkacekken ayağıyla beni tekrar itti ve tekrar düştüm.
Artık çok sinirlenmiştim.
Kız:
Bulaşırsam nolur?
Ben:
Göreceksin nolacağını!
Kız:
Göster nolacakmış?
Ben:
Peki o zaman çıkışta arka taraftaki kapalı alana gel. Ama tek sen !
Kız:
Tamam gelirim. Bakalım nolacakmış?
Dedi beni alaya alır şekilde.
İçimden göreceksin sen nolacağını diye geçirdim.
İlk günden böyle bir şeye maruz kalmıştım. Çıkışta ona bir şey yapmayacaktım sadece gözünü korkutmak istiyordum. Bir kaç sihir numaramı gösterecektim sadece.
Yanımdan gitmişlerdi. Bu sefer ayağa kalktım. Merdivenlerden yukarı doğru çıkıyordum. Yanıma bir oğlan geldi.
-Onlar bu okulun zorbaları...
Ben:
Anlamadım?
-Okula yeni gelenlerle çok uğraşırlar. Ve sanırım güzelliğini kıskandılar.
Ben:
Teşekkür ederim. Fakat siz kimsiniz?
-Ben Doruk. Sen?
Ben:
Arina.
Doruk:
Memnun oldum Arina. Çok güzel bir ismin var. Sanki başka bir dünyadan gelmişsin gibi. Öyle anımsadım..
Dedi gülerek.
Halbuki doğru tahmin etmişti..
Ben:
Teşekkür ederim..
Doruk :
Neyse hangi sınıftansın?
Ben:
2.kat sağdan 4.sınıf dedi müdür.
Doruk:
Bende o sınıftanım.! Sınıfımıza hoşgeldin Arina..
Ben:
Hoşbuldumm
Yavaş yavaş yürümeye başlamıştık. Resmen ilk günde direkt arkadaş yapmıştım.
Sınıfa girdik.
Doruk kendi sırasına oturdu.
Ben ise yanı boş olan bir kızın yanına oturdum.
Kafasını sıraya koymuş yatıyordu.
Ben:
Selam !
Yavaştan kalktı. Gözlerini ovdu. Ve :
Sen kimsin ?
Dedi.
Ben:
Bugün geldim buraya.
- Hm iyi
Dedi ve tekrar sıraya başını koydu.
Ben :
Adın ne?
-Sanırım şuan bana rahat yok.
dedi. Çok sessiz bir şekilde.
Ardından:
-Leyla.
Ben:
Memnun oldum Leyla. Bende Arina.
Leyla:
Bende.
Ondan da ismimi garipsemesini bekledim ama hiç o taraflı olmadı. Ve tekrar yatmaya başladı.
Yanıma kızıl saçlı bir kız geldi:
Selammmm. Sen yenisin galibaa.
Ben:
Evett. Bugün geldim..
-Adın nee?
Ben :
Arinaa.
-İsmin çok değişik ama güzel. Buralı mısın?
Ne diyecektim? Ben Türkiye'de doğmadım. Ne Türkiyesi dünyada doğmadım. Ama bir yalan uydurmalıydım.
Ben:
Evet. Yani yarım yamalak buralıyım.
-Nasıl yani?
Ben:
Annem Amerikan babam Türk..
- Ha anladımm.
Ben:
Bu arada senin adın neydii?
-Ben Duru..
Ben:
Senin ismin de çok güzelmiş ..
Duru:
Teşekkür ederim.
Dedi gülümsedi.
Duru:
Neyse şimdi hoca gelir ben yerime geçeyim.
Ben:
Tamamm.
Ve derse hoca girmişti.
Kendimi tanıttıktan sonra yerime tekrar oturdum.
Ders işlemeye başladık. Bir süre sonra ara verilmişti.
Doruk yanıma geldi:
Selam Arina!
Ben:
Selam.
Doruk:
Bu hocayı pek sevdiğini sanmam. Biraz sıkıcıdır. Ama bundan sonraki ders eğlenceli olur. Onun hocası eğlenceli.
Ben:
Bence bu hoca da samimiydi.
Doruk:
Bilmem sana öyle geldi heralde.
Ben:
Olabilir.
Yanıma doğru Duru geliyordu.
Duru:
Offf Doruk sen yine mi burdasın.?
Doruk:
Ne zaman beni Arina'nın yanında gördün ki Duru?
Duru :
Arina'nın yanında gördüm demedim. Sen hep kızların yanındasın.!
Doruk:
Abarttt. Arina da gerçek sanacak.
Duru ve Doruk gülmeye başladılar. Bende Leyla'ya bakıyordum. Hâlâ yatıyordu.
Bir süre sonra Doruk ve Duru bana da kantine inme teklifi yapıp bende hayır deyince onlar gittiler.
Leyla'ya döndüm:
Sen neden sürekli yatıyorsun.?
Leyla bana doğru baktı ve ilk defa gülümsedi:
Ya sen napcan kızım benim yatıp yatmadığımı?
Ben:
Yani ne bilim sıkılmıyor musun? Arkadaşın falan yok mu?
Leyla :
Gerek duymuyorum arkadaşa falan ya.
Onu biraz neselendirmem gerekiyormuş gibi hissettim. Ve ona birkaç numara gösterecektim..
Ben:
Leyla benimle tuvalete gelir misin?
Leyla :
Napicam ben seninle orda??
Kulağına doğru eğildim:
Sana bir şey göstereceğim.
Leyla:
Ne göstereceksin?
Elini tuttum ve kaldırdım:
Gel benimle..
Tuvalete geldik. Şansımıza kimse yoktu.
Ben:
Bak şimdi Leyla dünyaya geldiğimden beri bunu ilk defa sana göstereceğim..
Leyla:
Neden bahsediyorsun??
Ben:
Leyla benim güçlerim var..
Yani siz sihir mi dersiniz, psişik güçler mi dersiniz bilemem. Onlar işte.
Leyla bana baktı. Ve anında kahkaha atmaya başladı.
Leyla:
Çocuk mu kandırıyorsun sen ya? Üniversiteye gidiyorum bu numaralara kanacak değilim heralde! Ben gidiyorum!
Tam kapıdan çıkacakken kolundan tuttum :
En azından bir bak.!
Leyla:
Peki! Neymis numaran göster hadi. Gerçi sen hile mile katarsın. Hadi madem yapabiliyorsun benim söylediğim şeyi yap!
Ben:
Peki. Ne görmek istersin?
Leyla:
Mavi kelebekler ? Yapabilir misin?
Ben:
Çok basit. Daha zor bir şey beklerdim. Neyse demek bunu istiyorsun. Tamam o zaman.
Dedim. Ve elimi şıklatmamla birlikte Leyla'nın etrafını mavi kelebekler sardı.
Donakalmıştı.
Leyla:
B-bu nasıl o-lur??
Ben:
Söylemiştim...
*****
Bu bölüm burda sona eriyorrr. Umarım beğenirsiniz.. sizi seviyorum 💚✨