"BİR GİTTİN BİR DAHA ARAMADIN..."
🥺🥺SELAMMMMM , UZUN ZAMAN OLDUUUU .. NELER NELER OLDU BİR BİLSENİZZZZ , NEYSEEEEM UZATMAK İSTEMİYORUM ÇÜNKÜ ÇOK GÜZEL BİR BÖLÜM YAZDIM DİYE DÜŞÜNÜYORUM EHEHEHEH.. SİZİ SEVİYORUM VEEE İYİ OKUMALARRR BALLARIMMM (BU BÖLÜM FUUL BUĞRA KAANLAYIZ .. BAKALIM)🤍💚
Buğra Kaan'dan devam;
Yine kendimi arabanın içinde buldum , ne arabayı çalıştırmaya elim gidiyor ne de onu görmek isteyen kalbim susuyor . İki çelişkili duygulardan nefret ederdim hep , ve neyden nefret ettiysem hep başıma gelirdi.. Ama ben yine kalbimi dinleyip ona gitmeye karar verdim.. Yollar bile beni ezberlemişti , sanki ellerinde olsa bana 'Yeter ! Hatırlamayacak seni anla şunu o seni istemiyor.' der gibiydi. Trafik yoktu ama beyninde büyük duygu trafiği vardı, bir yanım ' Bırak kızı, sensiz mutlu . Hayatı devam ediyor seni unuttu diyor !' , diğer yanım ise çabalıyordu ,' Sevgi her şeyi hatırlatır , sakın pes etme , sabret !' diyor.. Kafam o kadar karışık ki , sanki beyninde bir savaş vardı lakin savaşı ben yöntemiyordum. Beynimdeki savaşı susturmaya çalışırken arabayı durdum , yine ve yeniden geldim ona . Gerçi gidecek tek bir yerim bile yok ki , nereye gidebilirdim. En fazla mezarlığa, sanırım artık oraya da gidemiyorum..
Pencereleri açıktı, perdeler sanki özgür gibi sallanıyordu rüzgarla. Dans ediyor gibiler , rüzgar bir kadın, perde ise bir erkek gibiydi. Erkek bir köşede unutulmuşken , sanki birden özgür olmuş hatırlanmış gibi kıvrılıp duruyordu dışarı.. Kadın ise sadece kıvrılmasına yardım ediyordu, sanki görevini yerine getiriyor ve sonra gidicek gibi.. Ve öyle de oldu, rüzgar birden esmeyi bıraktı.. Perde ise tekrardan içeriye hapsolmuş gibi durdu.. Oysa pencere açılmasaydı ne özgür olacaktı, ne de rüzgar ona umut verecekti. Biz cemreyle böyleydik ve hep böyle olmuştuk. Sanki tanışmamız bir görevmiş ve biz de onu yapmak zorundaymışız gibi. Aramızdaki pencere ise yani asıl oyunu sürdüren ise ailelerimiz olmuştu.
Ben kim miyim ?
Ben Buğra Kaan Avcı. Şuan 21 yaşındayım resmi olarak ama bana soracak olursanız ben 19 yaşındayım. Cemreyle tanıştığım yastayım. Ben o tarihten sonra büyümeyi istemedim , elimde olsaydı zamanı durdururdum. Belki de sadece bize verilen hak tanışmaktı , kuralları çiğnememeliydik yani bir merhabayı geçmemeliydi . O an ne oldu bilmiyorum lakin o kadar huzurlu o kadar sakindi ki. Sanki koskoca ormanın ortasında Bir ırmak varmış da orda yüzüyor gibiydim . Sessiz , sakın , kimsenin olmadığı bir yer gibiydi.. Sesi ise ,ben yüzerken gökyüzünde süzülen kırlangıç gibiydi.. Ben Buğra Kaan, bana birini anlat , cinsi farketmez derseniz size cemreyi anlatırım. Bana bir şey anlat konu farketmez derseniz size yine cemreyi anlatırım. Bize bir yemek / tatlı tarifleri verin derseniz size , cemreyle görüntülü konuşurken yaptığı yemekleri / tatlıları anlatırım. Bana beslemek istediğin bir hayvan var mı diye sorsanız, size kedi derim çünkü cemre kedileri sever.. En sevdiğim renk siyaha kaçan kahverengi , en sevdiğim yemek sarma , en sevdiğim müzik J.J PFEİFER - İN THE BETWEEN , en sevdiğim dizi Harry Potter , bu saydıklarım aslında cemre ama siz böyle bilmeseniz de olur.
Daldığım yerden gözlerimi çekince asıl istediğim manzarayı o an gördüm. Ben nasıl ki perdeye kaşlarımı çatmış bakıyorsam , cemre de bana öyle bakıyordu. İlk defa bana bu kadar uzun bakıyor, acaba benim hakkımda ne düşünüyor? Benden korkuyor mu ? Sapık mı sanıyor beni? Kafamda beynimi kemiren soruları düşündükçe gözlerim doluyordu. İstemsizce dolması ve olur olmadık yerde boğazımın düğümlenmesi benim sinirine dokunuyordu. Şuan burda düşünmek yerine onunla konuşuyor olabilirdim .
Tabi zamanında o haltı yemeseydim, ne sinirle söyledim bilmiyorum, bildiğim tek şey bir yandan seviniyor bir yandan üzülüyor olmamdı. Sevinmemin sebebi artık mutlu ama bensiz , üzülmemim sebebi yaptığım hata yüzünden kaybetmem hemde sonsuza kadar çünkü beni hatırlamıyor bile . Gözlerimi kaçırdım ona sırtımı dönüp gözlerimi sildim , bu aralar fazla duygusalım . Arabanın kapısını açtığımda, o an bilmiyorum ama sanki ona bakmam gerekiyor gibi hissettim sanki son kez görecekmişim gibi.. Kafamı yerden kaldırım ona baktım, gülümsedi. Ama bir yabancıya nasıl gülümserseniz öyle gülümsedi . Bana gülümsediği gibi değil soğuk ve rahatsız hisseder gibi güldü.
Anlamıştım, sanırım artık gelmemeliyim..