Bölüm 3

Baran sabah erkenden fırından simit almış, Lara’nın iş yerine uğramıştı. Kapıda beklerken Lara dışarı çıktı. — Lara: “Günaydın! Bu sürpriz ne?” — Baran: “Günaydın. Sürpriz sayılmaz, sabahları simit yemenin bir gelenek olması gerektiğini düşündüm.” Lara kahkaha attı. Simidi alırken göz göze geldiler. İkisinin de bakışları biraz daha derinleşmişti artık. Günler geçtikçe alışkanlıkları birbirlerine karışmıştı. — Lara: “Kahvaltı bahanesiyle beni mi görmek istiyorsun yoksa?” — Baran: “Görmek mi? Sabah seni görmeden güne başlamak mümkün mü?” Bu küçük anlardan sonra ikisi de işlerine gitti. Gün boyunca mesajlaştılar. İş çıkışı birlikte yürümek artık doğal hale gelmişti. O akşam da yan yana yürüdüler. Lara bugün daha enerjikti, Baran ise daha dalgındı. Lara, Baran’ın dikkatini çekmek için küçük espriler yapıyor, Baran da her defasında ona bir adım daha yaklaşıyordu. Yürürken yağmur hafifçe çiselemeye başlamıştı. — Lara: “Yağmur güzel aslında. Hava daha güzel kokuyor.” — Baran: “Sen yağmurda yürüyorsan, hava da güzel olur, ses de.” Gülüştüler. Sokak lambalarının altından geçerken Lara hafifçe koluna dokundu. Sessizlik... ama o sessizlikte çok şey vardı. Biraz yürüdükten sonra apartmanlarının önüne geldiler. Lara anahtarını ararken yukarıdan birinin seslendiğini duydular. — Komşu”Lara , kızım geldiysen yukarı gel kurabiye ile çay var" Lara başını kaldırıp gülümsedi. — Lara: “Her hareketim kayıt altında.” — Baran: “Ben sadece seni izliyorum, rapor tutmuyorum.” Lara utanmıştı --Baran: "Teyzecim lara gelmeyecek" --Komşu: "Kızım noluyorr" Baran laranın elini tutup koşmaya başlar --Lara:"Bekleme beni aysel teyze. Ya baran yavaş ya" Baran larayı, tanıştıkları lambanın altına götürdü, yağmur yağmaya devam ediyordu.Baran laranın ellerini tuttu Lara gülümseyerek --Lara:"Neden geldik buraya baran" --Baran: " En olağan üstü kızlardan birisin lara bir nota kadar net ve bir melodi kadar samimi. Tanıştığımız günden beri kafamda çalan müzik sensin" --Lara:"Baran ben...  ben seni seviyorum" Baran laranın ellerini bıraktı ellerini laranın yanaklarına koydu ve öptü. İkisininde yüzünde bir huzur vardı .Dudakları ayrıldığında  ikisinin yüzünde hafif bir gülümseme vardı . O gece o ışığın altında son buldu BÖLÜM SONU