Bölüm 1

. --- Maraş cezaevinin gri duvarları arasında zaman sanki daha ağır akıyordu. İçerideki sessizlik, sadece arada bir duyulan gardiyan adımları ve mahkumların homurtularıyla bölünüyordu. Kadir ve Yusuf, buranın en güçlü iki ismi olarak biliniyorlardı. İkisi de uzun zamandır aynı koğuşu paylaşıyor, birbirlerinin en büyük destekçisiydi. Yusuf, güçlü ve kaslı yapısıyla dikkat çekerken, gözlerindeki derin hüzün çoğu zaman kimsenin fark etmediği bir sır gibi duruyordu. En çok da dışarıda bekleyen Kübra’yı düşündüğünde yüreği sıkışuırdı. Kübra, Yusuf’un en büyük dayanağı, onun dünyadaki tek umuduydu. Ziyaret günlerinde cezaevinin ziyaret odasında, demir parmaklıkların arkasından birbirlerine bakışları bile bir cümle kadar anlamlıydı. Öte yandan Kadir, hafif keko, esmer ve kıvırcık saçlarıyla hapishanenin sert yüzüydü. Fadime ise, dışarıda Kadir’in hayatındaki en önemli kadındı. Her ziyaret günü, Kadir onun gelişini dört gözle beklerdi. Fadime’nin sakin ve hamarat hali, Kadir’in sert dünyasında bir sığınak gibiydi. Bir gün ziyaret günüydü. Yusuf, Kübra’nın gelişini gördüğünde kalbi hızla çarptı. Kübra ise yüzünde cesaretle, gözlerinde korkuyla demir kapıların ardına doğru yürüyordu. O anın ağırlığı, aralarındaki aşkı kelimelerden daha güçlü kılıyordu. Kadir ise Fadime’yi görünce uzun zamandır hissetmediği bir huzur duydu. Aralarındaki bağ, sadece sözlerden değil, yılların dostluğundan ve derin anlayıştan geliyordu. Ama cezaevinin acımasız kuralları, onların aşkını sürekli sınayacaktı. Çünkü dışarıda da tehlikeler vardı; Kadir ve Yusuf’un uğradığı haksızlığın arkasında karanlık güçler dolaşıyor, ve onları sadece demir parmaklıklar değil, aynı zamanda dış dünyanın gölgeleri de bekliyordu. ---