Öncelikle uyarmalıyım. Burada geçen hayat ne sizin sandığınız gibi toz pembe ne de basit. Burada paranın hiçbir önemi yok çünkü para tüm bu yaşananları engellemeyecekti. Dolayısıyla tüm bu hayat hikayelerinde ne kadar zengin ve üst sınıf insanları tanısanız da sonuç herkes için aynı kalacaktı
Yıl 1947
Kuzey yarım kürede ilkbahar zamanı.
Zengin bir aile olan Luisi ailesinin malikanesinin ışıkları yanıktı. Beyaz, altın yaldız kenarlı bir malikaneydi. Tam anlamıyla bir malikane sayılmazdı gerçi. Cumbalı beyaz bir köşktü. Tamamı beyaz renge boyanmıştı ve ahşaptandı. Bahçesindeki çeşmede ise iki insanın heykeli vardı. Bir balerin ve bir sanatçı. Luisilerin bir sanatçı ailesi olduğunu herkes bilirdi. Köklü ve tüm bu serveti eşsiz sanatsal yetenekleri sayesinde elde etmişlerdi. Rönesans öncesinde fakirlikten kırılan aile bir anda şöhret olmuş, zenginleşmişti. Bu büyük köşkten her daim bir piyano veya bir keman sesi duyulurdu, gölgeler vals yapan veya bale yapan sülietlere bürünürdü. Ailenin üyelerinden birinin perfor