İçeriğe geç

Şizofren

Bölüm 1 · 5 dk okuma

Şizofren

Bölüm 1

1. Bölüm

Pelin

Sabah kalktığımda ilk işim hazırlanmak oldu. Bugün Arda'ların yanlarına geleceğime söz verdim. Anneme bir arkadaşıma gideceğim diye geçiştirdim, Arda'nın yanına gideceğimi söyleseydim beni evden dışarı çıkarmazdı. Sebebini hiçbir zaman öğrenmedim daha doğrusu öğrenemedim.

Arda'nın evinin önüne gelince bağırdım "Hey Arda, beni sürekli burada bekletmeye bayılıyorsun galiba!" Arda evin arkasından gelince gülümsedim. Komşular biraz tuhaf baksana takmadım. Arda gelince Mert'in evine doğru yürüdük. Arda neredeyse hiç konuşmadı ben tabii hep yaptığım onun başını ağrıtıyordum. Bir anda durdu, bana baktı ve şunu dedi "Pelin kardeşim, bana lütfen bağlanma." Bu ne anlama geliyordu.

Mert'in evine gelince hala aklımda Arda'nın söylediği cümle vardı. Mert ve Emre yanımıza geldi. Her zaman gittiğimiz yer, terk edilmiş bir bina. Binaya girdiğimiz zaman aklım hâlâ Arda'nın dediklerindeydi. Arda,Mert,Emre beraber konuşuyorlardı bir dakika, hayır onlar konuşmuyorlardı boş boş yere bakıyorlardı. Son 3 yılda bunlarda bir tuhaflık var ama neyse. Bir konu açtım ve konuştuk onlar sigar paketini uzattım, hepsi içinden birer tane alıp yaktı. Mert "Bugün sende bir tuhaflık var, Kızım" Ah Mert'in bana 'Kızım' demesi Çok hoşuma giderdi bu nedenle hep bana kızım derdi. O'na dönüp "Bende bir tuhaflık yok ama siz üçünüzde bir şeyler var, tamam sizi sık boğaz etmeyeceğim. Hadi sahile gidelim" Ben ne dersem genellikle yapmaya çalışırlar çocukluk arkadaşıyız veya kardeşiyiz, 17 yıllık bir arkadaşlıgımız var.

Sahilde oturup sohbet ediyorduk, paketten bir tane daha sigara çıkarıp içiyordum, bir yandan onlarla sohbet ediyordum. İnsanlar bana tuhaf bakıyordu, gerçekten garipsemiştim. Hey oda ne ileriden annemle babamın bana sinirle geldiklerini gördüm. Hemen kalkıp yanlarına gittim. Annemin dediği şey "Hani Sude'nin yanına gidecektin, kaç saat oldu sen orada tek başına ne yapıyorsun" oldu. Bir saniye tek mi arkadaşlarımı görmedimi. Anneme "Ben onların yanındaydım" diyerek oturduğum yeri gösterince Arda'ların gittiğini gördüm. "Gitmişler" babam beni hemen arabaya bindirip eve getirdi hadi ama ne oluyor burada.

Aradan 2 saat geçti ve ceza aldım. Artık 1 ay annemsiz dışarı çıkayacaktım bu haksızlıktı! Ben daha ne olduğunu anlamadan ceza alıyordum. Ben 19 yaşındayım ve hala evde anne ve babamın sözü geçiyor.

Aradan 1 ay geçti ve bu bir ayda onlarla asla konuşamadım. Annemle babam iş seyahatindeydi beni tabii ki de yalnız bırakmadılar, yanımda teyzem kalıyordu onu kandırmak daha kolaydı. "Teyze! Arkadaşım beni çağırdı, çıkmam lazım" dedim. Hemen kabul etti, hazırlandım ve evden çıktım. Arda'nın evine gelince duraksadım. Arkamdan ses duyunca bir anda arkamı döndüm ve Arda vardı gülümsemekle yetindim.

Pelin

" Hey! Mert bırak onu ne olur"

Mert

" Çok beklersin"

Pelin

"Mert dur artık lütfen" dediğimde durdu ve ellerini açtı bir dakika anahtar nerede? Mert eliyle gösterip güldü "Bizim kız, kendini boşuna yordu" dedi ve üçüde gülmeye başladı.

Bu andan tam olarak 1 hafta geçti. Evet 1 hafta yanlarına gitmedim, farkettim ki eskisi kadar mutlu değilim, olamıyorum her ne olduysa bu 3 yıl içerisinde oldu bu 3 yılda ne olmuş olabilir ki her neyse. Değişiklik yaparak mert'i önce çağırdım. Toplanınca konuşmaya başladık, ve

Emre

"Pelin neden bize eskisi gibi davramıyorsun, yada eğlenmiyorsun?"

Pelin

"Belki de 3 yıl önce mutluluğumu o kaza anında bıraktım" hepsi bir anda sustu.

Bu konuşmadan 5 dakika sonra oradan gittim. Kaza anı hayal meyal hatırlıyordum, belki de hiç hatırlamıyorum işte başıma her ne geldi işte o kazadan sonra geldi kaza anını hiçbir şekilde hatırlayamadım. Ne o an ne de öncesi ne de sonrası hiçbir şekilde hatırlayamadım, belki de annem ve babam bu nedenle benim onların yanına gitmemi istemiyordu. Aslında gitmeme sebebimi o anı hatırlayarak öğrenebilirdim, ama yapamıyorum.

"Ah! Lanet rüyamda gene onu gördüm" diyerek yataktan kalktım. Bugün dizi izlemeyi planlıyordum çünkü ne zaman Arda'ların yanına gitsem rüyama o giriyordu emir evet onu 3 yıldır görmüyorum. Onu Çok özledim, o bizim en büyüğümüzdü başına ne geldi gram bilgim yoktu. Her neyse bu konuyu kapatıp kendime dizi seçip izlemeye başladım. Dizinin adı Şizofrendi bir adam resmen yıllardır annesi babası diye bildiği kişiler bir hayaldi. Daha fazla izlemek istemeyip annemin yanına gittim evet iş gezisinden geldiler bir kaç şey atıştırdım ve annemle sohbet ettim.

Dila (Pelin annesi)

"Kızım, Böyle nereye kadar devam edeceksin"

Pelin

"Tamam anne, en kısa zamanda babamın şirketinde çalışmaya başlarım. Ama şuanda değil hatta bu yıl değil"

Dila

"Babanla kendin konuşursun ben bir şey demiyorum"

Pelin

"Of anne ya Çok sıkıldım, dışarı çıkmama izin versen ne olabilir ki en fazla"

Dila

"Hayır dedim, Odana git!"

Ben bu kadınla yemin ederim çıldıracağım. En sonunda kendimi öldüreceğim bitecek bu çile. Anneme yalakalık yapsam izin verir mi acaba "Annecimm" diye seslendim.

Şu anda arda'ların yanındayım, ve bilin bakalım ne yapıyorum evet Mert'ten kaçıyorum. Yanlışlıkla onun en sevdiği koltuğu yaktım O da beni kovalıyor

Pelin

"Arda'cım orada beni izleyeceğine yardım edebilir misin"

Arda

"Bence bu kez gerçekten hak ettin Pelin"

Pelin

"Cidden mi" Emre'ye döndüm

Emre

"Bana hiç bakma Mert beni gebertir"

Pelin

"Mertciğim canım arkadaşım niye orada durdun

Mert

"Ben, sen gevezelik yaparken anahtarını çokta aldım" diyerek alay etti.

Pelin

"Mertciğim, canım arkadaşım, güzel kardeşim bana lütfen anahtarımı verir misin?" O'na yalakalık yapmaya çalışıyordum.

Mert

"Ah kızım, senle Çok işimiz var. Anahtar cebinde Çok dikkatsizsin." Ne o ciddimi, cebime baktım ve anahtar cebimdeydi. Gene kandırıldım. Mert ne yapıyor öyle, beni kovaladığı yetmemiş gibi sindire Arda'yı kovalıyor, "Allah'ım beni buradan alabilir misin "

Dediğim an birinin Pelin diye bağırdığını duydum, evet Allah'ım duamı kabul etti ama keşke etmeseydi çünkü bağıran kişi babamdan başkası değildi! Babam yanıma gelip "Akıllı dur artık! 1 ay boyunca dışarı çıkmak yok sana!" Diye bağırdı. Oldumu şimdi.

Aradan 2 hafta geçti olmuyor yapamıyorum. Böyle sürerse evden kaçacağım, kaçmak evet! Kaçmak bu benim aklıma neden daha önce gelmedi. Odamdan çıktım ve annemin mutfakta oyalandığını gördüm hemen camı açıp cama yaklaştım neyse ki 1. Kattaydık atladığımda bir şey olmadı. Tam Arda'nın evinin önüne geldiğimde arkamdan birinin "Pelin!" Diye bağırdığı duydum, arkamı döndüğümde gördüğüm kişiyle resmen şoka girmiştim. "Bu olamaz" dediğim de yanıma doğru yürüdü ve bana sarıldı daha çok şoka girdim! Bu nasıl olur. Sadece onun buraya nereden, nasıl geldiğini düşünüyorum.

---------------

Aşklarım bolum kısa ama beğenirseniz devamını atarımmm bay bayy💜

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.