Umutlarının gerçekleşmesini beklemek, plastik bir çiçeğe su vermek gibiydi. Ne büyüyordu ne soluyordu ama her seferinde hayatını yitirdiğini sandığım, ruhumun derinliklerindeki minik çocuğun, kendisi gibi minik kalbine hançerler saplanıyordu. belki o minik çocuğu öldürebilirsem acılarım son bulur ama yapamıyorum.Neden diye sormaya bille takatim yok.Kim bilir belkide sadece sonuma biraz daha yaklaşmak istiyorum.
Bölüm 1
Bu nasıl bir acizlik..
