Gün salı sabahı ve saat 6 ben daha yeni yataktan çıkmıştım ki annem beni dışarıda birinin beklediğini söyledi.
-"zerda! Kalk çabuk bı çocuk senin bekliyor. "
-"çocuk mu?"diye sordum.
-"evet "dedi. Ve ekledi."burada siyah saçlı bir erkek var ."
Ablam odasından aşağıdaki sesleri duymuş olucak ki aşağıya fırladı.
- "siyah saçlı mı?"diye sordu.
Annemde:
-"evet siyah saçlı bir çocuk zerda'yı bekliyor"
Ben hemen aşağı indim ve tanımadığım bir çocukla karşılaştım.
-"selam Zerda "dedi.
Adımı nerden biliyordu.
-"ee şey hocanın verdiği ödevi unutmadın değil mi?"göz kırptı bana .
-"yo hayır unutmadım."
-"ee o zaman hadi hazırlan çantanı al ve gel"dedi bense ne halt ediceğimi şaşırmış ona bakıyordum sonra annemin mırıldandığını duydum.
-"benim bugün işim var sen numaranı ver ben seni sonra ararım."
-"peki al bakalım."
Telefonunu elime bir kalemle yazdı ve sonra biseyler daha ekledi.
"Beni aramassan olacaklardan ben sorumlu değilim"yazdı o an anladım ki o benim peşimi bırakmayan ve bana sürekli yazıp duran daha yüzünü bile görmediğim murattı.
-"bu sadece bir tahmin murat." dedim bana güldü annemlerin arka bahçede olduklarını kafamı çevirince anladım ve benimle rahat konuşabiliyordu:
-"yanlış tahmin güzelim" yüzüme bakarken pis pis sırıtıyordu."ama istersen bidaha deneyebilirsin."
Ağzımdan korkuyla bir kaç kelime döküldü."s-s-seni sonra a-a-ararım." Dedim elimdeki kapının kolunu çevirip kapıyı kapattım.
Yukarıya çıktım ve odama girip kapıyı kapattım yatağa uzandım ve gözlerimi tavana diktim.
-"acaba beni nereden tanıyor?"
Sesler kesilmişti.Aşağıya inip baktığımda kimsenin evde olmadığını gördüm ve tekrar yukarı çıktım yatağa tekrardan uzandım ve derin düşüncelere daldım.
Gözlerimi araladığımda etraf karanlık ve kasvetliydi.sanarı bütün aile(ben hariç ) teyzemin evine gitmişti.alt kattan sesler duydum. Aşagı indim ve siyahlar içinde birini gördüm. Gözlerimi kırpıştırdım o o yoktu orada kimseler yoktu.bu evde tuhaf biseylerin döndüğünü anladım. Hemen telefona sarıldım ve elimde ki numara gözüme ilişti onu aramak istedim ama saat çok geçti diye düşünüyord ama saat daha 5 ti ve annemler muhtemelen geç dönüceklerdi ve biri odamın kapısını arladı.
-"piştt!"irkildim bı anda ablam kapıda sıkılıyordu."neden ben mutfaktayken bı anda korkup kaçtın"
-"o senmiydin neyse seni ışık kapalı olduğundan başka birisi sandım."başıyla onayladı ve kapıyı kapatıp gitti o gidince elimdeki numarayı aradım.
-"selam güzellik."
-"tek bir soru sorucam sen kimsin?"
-"şey... Ben... Benimle parkta buluşabilirmisin sizin evin aşağısındaki siyah tabelesı olan?"
-"şu an işim var ummm... Pazar günü senin için uygunmu ve kaç yaşındasın?"
-"birimcisi evet uygun, ikincisi yaşım 15 güzelim."
-"anladım neyse orada görüşürüz."dedim. Ve telefonu kapattım.