Şarkı önerisi;
"Sena Şener- İnsan Gelir İnsan Geçer"
(İki kız kardeş kavga etmektedir.)
Gonca-Sen bu aile için ne yaptın. Sürekli yatıyorsun bir şey yaptığın yok, oku dedik okumadın. Çalış dedik sosyal fobin var diye çalışmadın.
Kader -Evin düzenini ben koruyorum ama-
(Gonca ablasının lafını keser)
Eve sürekli yük oluyorsun. Sözde abla olacaksın.
Kıskanıyorum insanları.
Kader- ablacım.
(Gonca yine lafını keser buruk bir sesle)
Gonca- Kardeşleri var onların gerçekten evlerinin içinde yaşayan destek olan bir şey olduğunda anlatabildikleri. Bir şeyler paylaşabildikleri.
Kader- evet eve ekmek getiremiyorum. Ama
evdeki işleri ben yapıyorum.
Gonca-
Babam yatalak kaldığından beri bu eve ben bakıyorum. Anlıyorum babamı sevmiyorsun kötü bir insandı eskiden ama yatalak kalmasının sebebi sensin, alzheimer olmasını bile saymıyorum.
Kader- bana o şerefsizden bahsetme demiştim.
Gonca- şuan onu ben yıkıyorum, ben işetiyorum. O iğrenç buruşuk götünü bile ben siliyorum. Babamla ben ilgilenirken evde bir iş yapıyorum zannediyorsun sende.
O psikoloğuna verdiğin paraları bile saymıyorum. Bunaldım artık 2 işte çalışmaktan.
(Kader gerildiğinden kendini tırnaklıyordur)
(Gonca kaderin elini sıkıca tutarak)
Gonca- ölü bir anne, yatalak, kendini bile tanımayan baba ve deli bir abla.
Sözde senin ismin kader.
(Kader kolunu sertçe geri çeker ve ağlayarak kafasını aşağıya indirip saçlarını çekiştirir)
Kader - Deli he deli!
(Gonca da ağlamaya başlar ve )
Gonca- eskiden gerçekten yaşayan bir insandın oyun oynar gülüşüp kikirderdik.
Beni en çok sen dinler en çok sen korurdun. Ablalık yapardın. Ne oldu abla sana, babam yatalak kaldığı gün sana ne oldu.
(Nasıl delirdin.)
Kader- niye nasıl delirdin der gibi bakıyorsun?
Ne oldu diyorsun değil mi içinden?
(Kader goncanın yüzünü elleri ile tutar)
Noldu ablacım biliyor musun?
Annem öldüğü gün sen 9 yaşındaydın.
Unuttu bizi yavaş yavaş.
Babam alzheimer o gün oldu işte. Beni hatırladı. Ama kızı olarak değil.
O zamanlar yaşım 14 güzelleşmiş bir genç kızdım.
Gonca - ablam, ablacım nasıl yani?
Kader- Babam alkollü geldi bir gün eve ve o günden sonra 7 yıl boyunca aralıksız her gün.
(Goncanın nefesi kesilir)
(Kader farklı farklı 3- 4 duyguyu yaşar)
(Ağlar)
Tüm duygularımı yitirdim.
Bir gün üstümdeyken bana ne dedi biliyor musun? (Şaşırır)
Artık Gonca büyüdü onun da tadına bakmam lazım. (Sinirlenir)
O gün ilk defa öfkeyi yaşadım. Yitirdiğim tüm duygular içinde kafasına annemin sevdiği vazoyu vurdum.
Ne trajik değil mi ablacım? annem isimlerimizi geleceği görerek mi koymuş?
(Gonca titreyerek ağlamaya başlar) (ablasına sarılır)
Gonca- özür dilerim, özür dilerim, özür dilerim.
Kader- (gülerek) Kız kardeşimin güzel gülüşünü.
Korudum.
(Bayılır)