*Huzur verici kuş sesleri*
Gece yavaş yavaş gözlerini aralar ve penceresinden hafifçe giren güneş ışıklarını izlemeye başlar aklında ki susmayan düşünceleriyle ve kalbindeki büyük endişeyle...
_Türkçe ama yazı düzgün yazılmadığı için anlayamıyorum, nereden öğrendi ki acaba? "Türk fln mi?" Demek gibi saçma sorular geliyor aklıma ama yaratığın ırkı mı var ki? Yazıyı inceleyeceğim kesinlikle, belki bir ipucu bulurum işime yarayabilecek._
Yavaş yavaş ağaç evinin temelini attığı ağacın gövdesine yasladığı sırtını dikleştirir.
_Of ya vücudum mahvolmuş, kalkmakta bile zorlanıyorum_
Çok fazla ve belirli bir süre yüksek stres ve korku yaşayınca Gece'nin beyni çok fazla hormon salgılamıştı. Ölüm tehdidi olduğu anlarda salgılanan adrenalin, noradrenalin, kortizol ve endorfinler (tamamı bunlar değil) sonrasında beyin rahatladığında "dinlen, düşün ve karar ver" gibi bir moda girdiği için Gece vücudunu çok yorgun hissediyordu, adrenalin düşüşü onun için pekde iyi olmamıştı, uyumasına rağmen tam dinlenememiş, o an ki farkında olmadan sıktığı kasları ağrılara sebep olmuş, tüm vücudu ise çok yorgunmuş. Gece yerinden kalkıp yazıyı incelemeye başladı, inceledi, inceledi, inceledi...
_NASIL BÖYLE BİR ŞEY OLABİLİR? O YARATIK.. NASIL... NEDEN???... NEDEN İSTESİN BÖYLE BİR ŞEY..._