Selam, ben Yin 17 yaşındayım ve lise son sınıfım. Pek arkadaşım yok, daha çok dışlanan ve yalnız birisiyim. Ben 12 yaşındayken ailem öldü.5 yıldır yanlızım.Geçimimi çalıştığım gizli bir işden sağlıyorum. Neyse bu kadar yeter artık okula gitmeliyim. Okula giderken okul formamı giydim, saçlarımı tarayıp açık bıraktım. Makyajsız bir şekilde kulaklığımı ve sırt çantamı alıp yürüyerek okula gittim. Okulda bana yokmuşum gibi davranırlardı. Sanki farklı dünyalarda yaşıyormuşuz gibi.
Her okuldada olduğu gibi bizim okulunda zorbaları vardı. 3 kişilik bir çeteydiler.
Liderleri, Do-yun, onun arkadaşları Yi-rim ve Ha-joon. Onları kimse sevmez. Birde Joo-won var. Sınıfımıza bu sene katıldı. Onu çok tanımıyorum ama oda benim gibi sesiz biri benim kadar olmasada.
Yin, zil çalınca sessiz ve yavaş bir şekilde sırasına oturdu. Derslerde söz aldığı falan pek söylenemezdi ama dersleri iyiydi. Ders bittikten sonra evine kulağında kulaklık elinde telefonu ile yürüyerek gidiyordu. Nadiren ana caddeleri kullanırdı, bugün de o günlerden biriydi. Yin yürürken bir erkeğin acı içinde çığlık attığını duydu. Bir an şaşırdı ama yoluna devam etti. Aynı sesi tekrar duyduktan sonra gidip bakmaya karar verdi. Gidip baktığında karşısındaki Joo-Won vardı Do-yun, Yi-rim, Ha-joon onu dövüyolardı. Joo-won karşılık veremiyor üstelik kendini savunamıyordu bile.
Ona yardım etsemmi etmesemmi diye düşünüyordum. 2 seçenek vardı;;
1- Görmezden gelicem,
Joo-won'u baya dövüp hırpalicaklardı. Biryerleride kırılabilirdi.
2-Yardım edicem,
Joo-won'u ellerinden kurtarıcam ama gerçek kimliğim ortaya çıkabilirdi.
Hızlı karar vermeliydim. Zamanım daralıyordu. En sonunda seçenek 2 ye karar verdim, ama plan lazımdı. 10-15 saniye düşündükten sonra planım hazırdı;
Polisi aramış gibi yaparak onları tehdit edicektim ve onlarda korkup kaçacaklardı. Planı uygulamaya koyuldum. Aradım (mış gibi yaptım) saklandığım yerden çıktım.
Yin:Onu rahat bırakın! Polisi ararım gelirse başınız belaya girer(kısık ve soğuk ses tonuyla).
Do-Yun : ooooo bakıyorum kimler varmış!? Sen yaşıyormuydun ya.
Yin:Arıyorum siz bilirsiniz. (Gerçekten de arıyordu)
Yi-rim: Galiba gerçekten arıyor?
Daha sonra şok olmuş ama yavaş bir şekilde yürüyerek gittiler.
Joo-won'u kurtarmıştım. Göz gezdirdikten sonra gittim. Arkamdan Joo-won geliyordu. Onun geldiğini fark ettiğimde çaktırmadan hızlandım, ama inatla beni takip ediyordu. En sonunda önüme geçerek durdu beni.
Joo-won:T-Teşekkür e-ederim..
Yin:Tamam şimdi beni rahat bırak.