Gözlerimi açtığımda yatağımda yatıyordum. Yatağımda doğruldum. Terliklerimi giydim ve odadan çıktım. Aşağı kata indim ardından Canın odasına gittim. Kapıyı açtım ve yatağının dağınık olduğunu ğördüm. İçeri girdim. Odasındaki banyonun kapısı da az da olsa bir kan vardı. 2 saniyeliğine donup kaldım. Sesim titreyerek:
"Can" Dedim. Ses gelmedi. 1 adım attım. İşte o zaman gördüm kapının aralık olduğunu. Kapıyı açtığımda kimse yoktu. Şaşırmıştım, o zaman o kan nereden gelmişti. Telefonu elime aldığım an biri bir anda çıktı ve ağzımı kapadı. Gözlerim yavaş yavaş kapanıyordu.
⭐️
Gözlerimi açtığımda bir sandalyenin üzerindeydim. Ağzım bantlı, ellerim ve ayaklarım sıkıca iple bağlanmıştı. Mutfaktaydım karşımda Can vardı ama elinde kör bıçak vardı. Bana döndü ve "sonunda uyandın aşkım." Dedi.
"Şimdi ağzını açıcam ama bağırmak yok yoksa" Dedi ve elindeki bıçağı yüzünün yarısını kaplıyacak şekilde yaklaştırdı. "Bu bıçağı beyninde hissedersin karar senin." Dedi ve güldü. Ağzımı hızla açtı.
"Bağırmadığın için teşekkür ederim aşkım."
"Sen psikopatsın!" Diye bağırdım.
"Kalbimi kırdın." Dedi. "Seni öldürmiyecektim ama vazgeçtim hoşça kal." Dedi ve bağıra bağıra güldü. Bir anda kalbime bıçağı saplamıştı ve o anda gözüm karardı. Bir yazı çıkmıştı o da şöyleydi:
Ona güvenme.
Bir anda uyandım. Kanter içinde kalmıştım.