İçeriğe geç

Siyah hisler

Bölüm 1 · 6 dk okuma

Siyah hisler

Bölüm 1

Kaçırılma

Son günlerde geç uyumaya alışmıştım.

Bana göre yıldızları seyretmek, uyumaktan daha zevkliydi.

Hmm , bu aralar çok düşünceliyim .

Annemi çok özlüyorum.Babam desen zaten , sahi baba demek doğru mu? Sevgi göstermeden seni büyütmüş bir adama baba demek? Sevgi bir yana daha önce çok kez sana acıyı yaşatmış bir adama nasıl baba denilirdi ki ? ...

Kulaklığimda Sezen Aksu çalarken yıldızları seyretmek daha iyi hissettiriyordu .

O huzurlu ana dalmışken , odamın kapısının tıklabma sesini işittim.

Füsun teyze olmalıydı başka kim olabilirdi ki?

Kapı acılıp içeriye Füsun teyze girince şaşırmayıp , tahminimde yapılmadığımi fark ettim.

"İyi akşamlar kuzum"

Abi ben bu kadını yerim ya .Ben bildim bileli Füsun teyze hep bizde çalışrdı .

Onunda kimi kimsesi olmadığı için bizim alt kattaki bir odada yasardı.

Tabi bu da babamın işine gelirdi.

"İyi akşamlar Füsun teyze"

"Ilgın, kuzum Akman bey seni yanına çağırıyor

önemli bir şey konuşacakmiş.

Akman Bey , babam olur kendisi .

Akşam akşam benimle ne konusabilirdiki .

"Tamam Füsun teyzec iniyorum ben birazdan

Yanağına bir öpücük bırakıp, sarildiktan sonra

odamdan çıkmıştı.

Aşağıya babamın yanına hiç gidesim yoktu.

Kendisinden pek hazzetmezdim.

Dolabimi açıp kendime bir beyaz bir tişört çıkarip üstüme geçirirken gözlerim yine sırtımda olan sigara izlerine takıldı.

Eskisi gibi takilmiyordum ama her görünce gözlerimin dolmasına engel olamıyorum.

Altıma da bir şort geçirdiktem sonra odamdan çıktım.

Merdivenlerden indikten sonra koltuka oturan babamı gördüm.

Yürüyüp karşısındaki koltuğa oturdum

Bana bakıyordu.

Ne diyeceğini merak ediyordum açıkçası.

Annemin ölümünden sonra mümkün olmadığınca konuşmuyorduk.

Karşımda oturan aslında babam değil annemin katili.

Bazen biri babanı seviyor musun diye sorsa hayır desem insanlar nasıl tepki verirdi acaba?

Babam tam konuşmaya başlamıştı ki dışardan sesler yükseldi.

Silah sesleri geliyordu.

Babam hemen ayaklandı.Ben de telaşlanip ayaga kalktım ve o sırada korumalardan biri içeriye hızlı ve nefes nefese kalmış bir şekilde daldı.

"Akman Bey , Karalar ve adamları geldiler .

Tüm korumalari gönderdik ama çok fazlalar"

Karalar da kimdi ? Ne oluyordu ? Tüm bedenimi korku salmıştı.

"Ne diyorsun sen ! Koş diğer korumalarin yanina içeri girmelerini engelleyin .

Çağatay sende getir silahımı "

Silah mı ?

Babam bagiriken ne yapacağımı bilmiyordum.

Ben korku ve şaşkınlıktan kas katı kesilirken baba bana doğru:

"Ilgın hemen odana çıkıyorsun ve kapını kilitliyorsun ben çağırmadan da hiç bir yere inmiyorsun"

Önce ne yapacağımı bilemedim ama sonra babamın dediğini yapıp koşarak odama çıkıyorken yükselen bir sesle yerimde donup kaldım.

Dış kapının kırılma sesi ve yakından gelen bir silah sesiydi.

Daha arkama dönüp ne olduğuna bile bakmamişken dev bir cüssenin arkadan iki kolumu kavradigini ve alnıma metal soğuk silah dayandigindi anladigimda bir çığlık attım.

Beni tutan adam kulağıma yaklaşıp

Sesizce " bağırdigin an tetiğe basmam ve seni diğer tarafa yollamam saniyemi alır o yüzden bağırmayacaksin anladın mı ? "

Korkudan hemen kafamı hızlıca salladım .

Bu ne boktan bir işti .

Karşımda ,babamın hemen önünde kocaman duran adam , dev cüssesiyle dikkat çekiyordu.

Off Ilgın başinda bir silah dayalı sen adamın fiziğini sorgula...

Babam:

" Demek beni bulup geldin Aksel "

Demek adı Akseldi o değilde babam birilerinden mi saklanıyordu ?

Aksel denen adam:

"Seni bulacağımi ikimizde çok iyi biliyorduk zaten"

Ne bu çok bilmiş tavırlar .

Yalnız bakışlarıyla alev atıyordu .

Ben bunu gece görsem altıma yapardım herhalde.

Ama varya Allah var adam taş .

Ilgın kes.

Of ne yapmam gerekiyor?

"Şahin bitirin bunu işini"

Ne ? Dur bir dakika ben yanlış mu duydum ?

Babamı öldüreceklerdi .

Ama neden, neden üzülemiyordum ki?

Doğru annesinin katili babasiyken öleceğini öğrenmek hiç bir kıza koymaz bence.

Adamların tüm gözleri bir an beni bulunca başimi yere eğdim.

Ne bakıyorsunuz halla halla sanki Akman babam değilde benim .

Babamı öldüreceklerini söylediklerinde tepkisiz kaldığım için şaşırmış olmalılardi.

"Önce Akman mi yoksa kızindan mi başlayalım"

Hayır ,hayır beni olduremezlerdi ben masumdum kimse hiç bir zararım yokken öylece bana bir şey yapamazlardı .

Gözlerimdeki yaşlara aldirmadan konuşmaya başladım.

"Ya hayır,ne istiyorsunuz benden?

Ben kimseye bir şey yapmadım kimse beni öldüremez anladınız mı "

Sesim sonlara doğru biraz daha yükselince

Gargamel yani Aksel bana bakarak

"KES!" diye öyle bir bağirmisti ki aklıma babam gelmişti o da bana çok kez bagirirdi .

Ama bu biraz fazlaydı bana bagirilmasindan hoşlanmazdim

Ağlamam şiddetlenmisti .

Sinirimi çok bozmuştu pis Gargamel.

"Kızıma bağırma "

Vayyy Akman beye de bakın siz .

Kızınıda korurmuş.

Bunca zaman nerdeydi .

Şu an babama nefretle bakıyordum.

Bana kızım demesi tuhaf hissettirmisti .

En son ne zaman kızım dediğini bile hatırlamıyordum.

"Kardeşimin ölümünde seninde parmağın varmış"

Babama hemen teleşlanarak söze atıldı.

Korkmuş muydu ?Ahh Tabiki .

"Hayır benim parmağım falan yok sadece öldürülürken ordaydim benim bir suçum yok "

Gargamel bağırmaya başladı:

"Orda olman bile seni öldürmeme yeterli bir sebep"

"Şahin bitirin işi "

Şahin, iri fiziğe sahip diğerleri kadar

uzun olmayip ama bana göre çok uzun olan adam babama doğru yaklaştı .

Babam gözlerimin önünde ölücekti galiba .

Şahin babama doğru ilerlerken .

Refleks olarak bağırdım " Hayır,hayır yapmayın "

Yaa Ilgın acıma baban denen herif annene acimamisti .

Sende acıma ama yapamadım yine yapamdim.

Sadece ağlıyordum .Sevmesem bile o benim babamdı.

"Barkın kızı benim arabaya götürün öyle işi bitirin"

Ne ? Beni nereye götürecektiler .

"Ben hiç bir yere gitmek istemiyorum"

Dedim.

Gargamel hemen:

"Sana fikrini soran olmadı " dedi

Adının Barkın olduğunu öğrendiğim adam beni kolumdan çekiştirince ondan hem kurtulmaya çalışıyordum hemde bir yandan ağlıyordum

"Bırak beni ,ya birak diyorum sana "

Evin kapısından bahçeye giderken babamın adamları hepsi yerdeydi çoğu kanlar içindeydi .

Korkunç bir manzaryadi .

Ve Ilgın ne yapıyor tabiki hala ağlıyor .

Ben Barkinin kollarindan cikmaya çalışırken tek hamlede kucağına aldı .

O kadar sıkıyordu ki elimi bile kıpırdatamiyordum .

Bunların annesi küçükken ne yedirmis .

Abi hepsi mi boyle olur.

Beni arabalarin olduğu tarafa doğru görürürken.

Evden bir silah sesi yükseldi .

Ve icerdeki adamlar çıkmaya başladi.

Şey galiba babam ölmüştü.Kanimin doğduğunu hissediyordum.

Ama birşeyler eksik ,ne bileyim pekte üzüldüğümü hissedemeiyordum .

Annemin katili ölmüştü,ama annemin katili babamdı...

Aklıma annem gelince yine hüzünlenip ,sinirlenmiştim yine bağırmaya başladım.

"Bakın son kez söylüyorum bırak beni "

Hiç takmiyordu bile sanki ona söylemiyordum.

"Heyy! Sana diyorum bırak diyorumm "

"Ya yeter benden ne istiyorsunuz benim ne suçum var"

Delirmenin eşiğindeydim .

Beni nereye götürecektiler.Ya beni de öldürürlerse.

İçimi kaplayan korkuyla gözlerim dolmuştu.

"Madem çok istiyor bırak kızı"

Gargamel in sesini duymamla yere kapaklanmam bir oldu.

Çimenlerin üstüne yapışmıstim zaten gözlerim doluydu sinirden ağlamaya başladım.

Ellerim soyulmuştu.

Canım aciyordu .

Gargamel bırak demişti ,hayvan gibi yere at dememisti .

"Siz gidin ben kızı alıp gelirim"

Bu Gargamelin sesiydi.Ya kurtulamayacakmiydim ben bunlardan.Hala ağlarken giden araba seslerini duydum.

"Ağlamayı kes ve ayağa kalk"

Bir de emir veriyordu pislik.

Tabi ben kalkarmiyim ...

İnadına kalkmayacaktim güçlü görünmeliydim tabi ağlayarak ne kadar durabilrsem.

"Ya ayağa kalkıp dediğimi yaparsın,yada ben götürmesini bilirim"

Hayır kalkmayacaktim.İnadim tuttu bir kere .

Kafamı kaldırıp göz ucuyla ona baktığımda baktigima pişman oldum .

Niye bu kadar sinirliydi ki?

Ben orda durmaya devam ederken .

"Ayağa kalkıp peşimden gel , oyun oynamıyoruz burda "

Kollarımı kulaklarima sardım bana herşeyi yapsınlar ama bağirmasinlar.

Babamın beni dövdüğü zamanlar gözümün önünde canlanıyordu.

"Son kez söylüyorum"

Diye öyle bir bağirmisti ki ağlamam şiddetlenmisti.

Daha fazla zorlamadan kalktım ve onun gözünün içine bakarak "Bana her şeyi yap ama bir daha bağırma"

Diyip orda olan tek arabaya doğru ilerlemeye başladım.

Beni neler bekliyordu ,hiç bir fikrim yoktu.

Gargamelin bağırislarindan sonra ödüm bokuma karışmıştı.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.