Selamlar dostlarım bugünün ilk bölümüyle karşınızdayımm^^
Nasılsınız, keyifler nasıl?
Umarım bölümü seversiniz, oy vermeyi ve satır arası yorumlar yaparsanız çok sevinirim^^
Herkese iyi okumalar...
Alena Eken
Çağla'yla konuşmamızdan sonra sınıfıma girip sırama geçtim. Çağla'nın söyledikleri beni tatmin etmişti ama Simya daha farklı yaklaşıyordu. Bu yaklaşımı yanlıştı çünkü herkesin hayatında dönem dönem sorunlar baş gösterebiliyordu.
Gün boyunca Efe'ye yazmayı düşünmüyordum. Belki yarın yazardım ama bugün değildi. Edebiyat dersinde sıkıldığım kadar hiçbir derste sıkılmıyordum ve şu an der Edebiyat'tı.
Başımı arka çaprazımda oturan Eda'ya çevirdiğimde kaşları çatılı bir şekilde telefonuna bakıyordu. Eğer hoca görürse Eda için hiç iyi olmazdı. Tam onu uyarmak için ağzımı açmıştım ki telefonunu eteğinin cebine sıkıştırıp hocaya döndü.
Masaya koyduğum kollarım üzerine başımı yatırıp dersi biraz olsun anlamaya çalıştım.
Eve geldiğimde kendimi anne ve babamın tartışmalarının içinde buldum. Salonda birbirlerine bağırıp kızıyorlardı ama sorunun ne olduğunu asla anlayamıyordum. Zaten alışık olduğum bir şeyle karşı karşı kaldığım için salona girmedim ve koridordan odama doğru ilerlemeye başladım. Geldiğimi anlamamışlardı bile.
"O kadın kim Akif?! Kiminle öpüştün sen?!" duyduğum bu cümle beni olduğum yere çivilerken yavaş yavaş arkamı döndüm ve salona doğru adımlar atmaya başladım.
"Aldatıyorsun demek beni!" annemin acı dolu sesi başımı döndürüyordu.
Salona adımımı atıp girdiğimde "Ne?" diye bir fısıltı döküldü dudaklarımdan. Annem ve babam aniden bana baktığında ne yapacağımı bilmiyordum.
"Annem ne dedi az önce?" sesim çok zor çıkıyordu neredeyse fısıldamama rağmen boğazımdaki düğüm boğazım yırtılacakmış hissi yaratıyordu.
"Alena odana git!" babamın cümlesiyle onlara daha çok yaklaşıp babamın yüzüne bağırdım.
"Ne demek odana git?! Annemi aldatmışsın ve bir de odana git mi diyors-" gözlerimin kararmasıyla kendimi yerde buldum.
Gözlerimi açtığımda hava çoktan kararmıştı. Annem yanıma kıvrılmış saçlarımı okşuyordu. O kadar sinirlenmiştim ki bayılacak raddeye gelmiştim.
Annem dakikalar sonra odadan çıktı. Odadan çıkmadan önce bana bir sürü şey söylemiş ve gitmişti. Söylediklerine ne diyeceğimi bilemiyordum. Babam annemi dört yıldır aldatıyordu ve annem babamın kullandığı ikinci telefonu yakalamıştı. Çünkü babam telefonlarını karıştırmıştı.
Kime anlatıp rahatlayacağımı bilemiyordum. Kızlara anlatamazdım çünkü annemle babamı defalarca kez göreceklerdi ve eleştirilmekten, farklı bir gözle bakılmaktan çok korkuyordum. Annemle babama hep farklı bakacaklardı. Ben zaten onlara anlatırsam kendimi çok kötü hissedecektim, benim başka birine anlatmam lazımdı. Telefonumu elime alıp Efe'ye mesaj yazmaya başladım.
Bilinmeyen Numara: Bakar mısın?
Efe: Ne oldu?
Bilinmeyen Numara: Ben çok körüyün.
Göz yaşlarım yüzünden ekranı tam anlamıyla göremiyor ve saçma sapan şeyler yazıyordum.,
Efe: Anlamadım?
Bilinmeyen Numara: Kötüyüm.
Efe: Niye?
Bilinmeyen Numara: Efe çok kötüyüm, çok ciddiyim bu konuda. Bana yardım edebilir misin?
Efe: Tabi ki ederim. Ne olduysa anlat bana.
Bilinmeyen Numara: Babam annemi aldatıyormuş.
Bilinmeyen Numara: Eve geldiğimde kavga ediyorlardı. Bağırırlarken duydum.
Efe: Bunu başka birini anlatamaz mısın? Senin aile sorunların beni ilgilendirmiyor!
Bilinmeyen Numara: Anlatamam işte anlasana.
Efe: Yok mu bir arkadaşın? Git ve ona anlat.
Bilinmeyen Numara: Arkadaşlarım var tabi ki ama onlara anlatamam annemle babamı tanıyorlar ve yakınlar. Hep yüz yüze gelecekler, karşılaşacaklar. Annemi aldatılan güçsüz bir kadın, babamı karısını aldatan bir şerefsiz olarak görecekler. Bana hep acıyan gözlerle bakacaklar ve ben tüm bunları kaldıramam.
Efe: Anneni neden aldatılan güçsüz bir kadın olarak görsünler ki? Aldatıldı diye onun suçu ne?
Bilinmeyen Numara: Bunları bilmeyen biri miyim sence? Efe ne dersek diyelim toplumun kafasındaki algılar değişmez. Hep öyle kalırlar ben bu meseleyi başka kimseye açmak istemedim, sana anlattım. İstersen dinleme, bakma mesajlara ama eğer ben birine anlatmazsam bu beni bitirir.
Efe: Arkadaşlarına anlat bence. Bana değil.
Bilinmeyen Numara: Sen ne kadar kötü bir insansın ya? Ne var sanki sana anlatsam?
Efe: Anlatma bana.
Bilinmeyen Numara: Neden istemiyorsun sana anlatmamı?
Efe: Belki karşındaki kişinin de anne ve babası yönünden travması vardır?
Selamlar dostlarımm
Bölüm hakkında ne düşünüyorsunuz?
Sizce Efe'nin travması ne?
Yeni bölümde görüşmek üzere, oy vermeyi unutmayın lütfen^^
Kendinize cici bakın, hoşça kalınnn
