İçeriğe geç

sırlarla dolu bir hayat

Bölüm 5 · 1 dk okuma

sırlarla dolu bir hayat

Bölüm 5

Bölüm3-Kabus

14 yaşındayım ablamla aynı odadayız evde kimse yok ablam bu aralar çok mutsuz kimseyle konuşmuyor,odasından çıkmıyor,yemek yemiyor sadece beni görmek istiyor ama benlede konuşmuyor. Bi anda ağlamaya, özür dilemeye başladı arada bir hayata küfür edip duruyor.Korkak gözlerle ona bakıyor noldunu anlamaya çalışıyordum.Bana aniden sarıldı mutlu olmamı,üzülmememi istedini söyledi bi anda ablam yere düştü tutamadım. Çok korktum ağlamaya başladım ablam seni çok seviyorum özür dilerim dedi ve gözlerini kapattı. Deli gibi ağlıyor ablamı uyandırmaya çalışıyordum.Sakin kalmaya çalıştım ablamın telefonundan annemi aradım defalarca aramadan sonra telefonu açtı olanları anlattım ve bi an gözüme masada duran onlarca boş ilaç kutularında gözüm takılı kaldı şaşkınlıktan konuşamadım telefon elimden yere düştü. Annem noldunu anlamaya çalışıyor o kadar yüksek sesle bağırıyorki duyabiliyordum telefonu elime aldım anneme bişi demeden kapatıp ambulansı aradım 5 dk içinde geliceklerini söylediler. Ablamın yanına gittim acı çekiyor kollarımın arasında acı çekiyor ölmek istemiyorum diyip sayıklıyor. Çaresizlik o kadar kötüki elimden bişi gelmemesi...ambulans sesleri yaklaşıyordu ablama seslendim kurtulcaksın dedim.Ablam sayıklamıyordu artık hareket bile etmiyordu.Korka korka nefes alıyormu diye baktım.Almıyordu nefes almıyordu hayır olamaz ablam kollarımda ölemez dayan lütfen diye ağlamaya bağırmaya başladım.Ambulans geldi ablamı sedyeye koydular.Bi hemşire beni sakinleştirmeye çalışıyor bense kimseyi duymuyordum. Hastanedeyiz annemlerde geldi ben hala deli gibi ağlıyordum.Sakinleştirici bile yapılmıştı ama sakin olamıyordum.Saatler geçtikten sonra doktor geldi.Maalesef kurtaramadık dedi.Zaman durdu o an zaman durdu.Gözlerim karardı sesler azaldı ve herşey gitti.

Bağırarak kan ter içinde ağlıyarak uyandım. Sanırım rüya ve gamze bağırışımı duymuş olmalılar ki evde hareketlenme oldu kapım açıldı. İkisi de panikle yanıma geldi sorar gözlerle bana bakıyolar dı.

Rüya=Kuzum noldu neden ağliyosun?

-Ablam ablam kollarımda öldü hiç bişi yapamadım.Ben onu kurtaramadım.

Diyip hıçkırarak ağlamaya başladım.Yaşadıklarımı bitek onlar biliyor.Yapabildikleri hiçbir şey yok sadece yapabildikleri bana sarılmaktı. Biliyolardı bu rüyaların bitmeyeceğini ve bunlardan daha kötü rüyalarım oldunu...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.