Herkesin hayal gücü farklıdır. Bazılar küçükken onları kurtarmak için gelen meleklere inanırken bazıları, onları öldürmek için gelen meleklere inanır. Ben kendi başımın çaresine kendim bakarım. Bir sorun olduğunda hep kendim çözerim.
Küçükken bile bir hata yaptığımda kimseye söylemeden hatamı telafi ederim.
Ben Lena. İsmimin anlamı Yunanca da Ay ışığı demek. Ben her zaman ismimin anlamı gibi her ne kadar parlak olsam da geceyi aydınlatamam. Sadece o karanlıkta yok olurum. Ama pes etmem.
Ben böyle büyüdüm ve artık üniversiteye geçtim orada yatılı kalmayı planlıyorum. Çünkü evdeki çatışmalardan o kadar bıktım ki, evden kaçmak da işe yaramıyor. Zaten evde olup olmadığımdan eve gelince haberdar oluyorlar.
Küçüklüğümden bu yana her daim yanımda olan Doruk ve Melis dışında kimseye güvenmem. Babam genelede bir söz verir, söz zamanı gelince unuttum der. Bende şaşırmam ve inanmamda.
Artık alıştım.
Eşyalarımı valize toplarken ilk yaptığım şey kulaklığımı ve şarj makinemi koydum. Çünkü onlar olmadan yapamazdım. Melis ve Doruk’la üçümüzün bulunduğu bir WhatsApp gurubumuz var. Hem oradan yazışıp hem de eşyalarımı toplamaya çalışıyordum.
Melis💗
“Ay ışığım şarjını ve kulaklığını almayı unutma onlar olmadan yamazsın💋”
Mesajı okurken yüzümde bir tebessüm oluştu. O beni benden iyi tanıyordu.
Doruk
“Lena bak eğer bir sıkıntı olursa şifremizi biliyon.”
Siz
“Tamam bi sakin olun eşyaları topliyim otobüse binince yazicam💋💋”
Yazıp telefonu kapattım.
Bizim şifreli bir cümlemiz vardı ‘çak bir beşlik’ bizim şifremiz buydu. Bence çok saçma bişey ne gerek varki böyle bişeye.
🌙
Neredeyse bütün eşyalarımı topladığımda odaya annem girdi ve ağlıyordu. “Yine ne oldu?” Diye sorarken bana sarıldı. O an anladım ki gideceğim için ağlıyor. Sırtını sıvazlayıp “Hadi ama beni böyle vazgeçirttiremezsin.” diyince ciddileşip “Tamam be ne halin varda gör.” dedi ve odadan çıktı.
Şaşırdım mı?
Hayır.
Valizi alıp kapıya çıktım. Ayakkabılarımı giyip asansöre bindim. Asansörün kapısını açar açmaz “BÖÖ!!” diye bir ses duydum ve korkmadım. Çünkü her zamanki ikili beni korkutmayı deniyordu. Doruk “Hadi ama bi kere de kork be kızım.” diye stem edince kahkaha atmaya başladım. Melis’te benim gülüşüme gülmeye başlayınca Doruk ‘küstüm’ der gibi arkasını döndü. Melis’te hemen “Tamam tamam” diyip Doruk’u bize döndürdü. Doruk’a yaklaşıp aşağıdan yukarıya doğru hızlıca burnuna vurdum ve “Araba nerede?” diye sordum. Bunu duyunca Melis hemen “Biliyor muydun?” diye sorunca “Sizi 6 yıldır tanıyorum.” dedim ve valizi çekip kapıya doğru yürüdüm. Arkamı dönüp “Hadi!” dediğimde yanıma geldiler valizi arabaya koyup koltuklara oturduk ve yola çıktık..
Bu bizim hikayemizdi. Üçümüzün hikayesiydi.
Biz sadece birlikteyken mutluyduk..
Son.…