Duyduğum isim çok tanıdıktı. Ama nereden tanıdık olduğunu çıkaramıyordum. Hafızamı zorlarken kapıya doğru yaklaşan ayak seslerini duyunca elbisemin eteklerini toplayıp oradan uzaklaştım. Uzun koridorlarda koşarken nereye gittiğimi bilmiyordum. Koşarken bir kapıya geldiğimde kapıdan içeri yavaşça girdim. Derin bir nefes aldım çünkü burası benim odamdı. Beş saat sonra
Odamın kapısı hızlıca açılınca yattığım yerden sıçradım. Ne ara uyumuştum ? Saçımı düzeltip Kapıya döndüm. Gelen Poseidon’du. Yanıma gelip yatağıma oturdu ve " Madem buraya geldin eğitim alman lazım. Seni ülkenin en iyi okuluna göndereceğiz. Orada sıkıntı çıkarma. Kaçmaya çalışma. Orada dört yıl boyunca eğitim alacaksın. Senin büyü yeteneklerin yok ama orada belli başlı büyüleri öğreneceksin. Onları herkes yapabilir. Bu yüzden yapamayacağım diye endişelenme. Bavulun çoktan gitti o yüzden çabucak hazırlan. Seni burada bekliyorum. " Dediğinde ayaklanıp bana uzatılan elbiseyi aldım ve banyoya gittim. Kısa bir duş alıp üstümü giydim. Makyajımı yapıp dışarı çıktım. Benim çıktığımı gören Poseidon ayağa kalkıp yürümeye başladı. Onu takip etmeye başladım. Beni bir atlı arabaya getirdi. O binince bende binip kapıyı kapattım. Yolculuğumuz boyunca
ikimiz de konuşmadık. Yani o kadar sıkıcı bir yolculuktu. O kadar sıkılmıştım ki yolculuk bittiğinde derin bir nefes aldım. Arabadan çıkıp okulu inceledim. Kesin kaybolurdum burada. Poseidon’un yürüdüğünü görünce onun peşine takıldım.
Okul kapısını geçip içeri girdik. Kocaman merdivenlerden geçip bir kapıya vardık. Poseidon bana dönüp "Odan burası. Derslerin programı masanın üstünde. Ona uy. Derslerini kaçırma. Sorun da çıkarma. Sana ne deniyorsa yap. " Deyip benim cevap vermeme izin vermeden uzaklaştı. Arkasından sinirli bir şekilde bakakaldım.
Gece üç gibi
Uyku tutmamıştı. Yatakta bir oradan oraya dönüp dururken bu böyle olmayacak deyip kalktım. Pijamamın üstüne bir kazak geçirip dışarı çıktım. Bahçede biraz dolaşıp geri içeri girecektim. Gece bahçe çok tuhaftı. Hani bazı rüyalarda bazı eşyalar bulanık görünürler ama onların var olduğunu biliyoruzdur ve onları elimizde tutabiliriz. İşte bahçede öyle gözüküyordu. Görüyorum ama bulanık. Kafamı kaldırıp gökyüzüne baktım. Bakar bakmaz büyülendim. Yıldızları ilk defa bu kadar net görüyordum. O kadar güzel gözüküyorlardı ki olduğum yere uzanıp onları izlemeye başladım.
Rüyamda biri beni uyandırmayı deniyordu. Homurdanıp ters tarafıma döndüm. Karnıma çarpan bir çift ayakla gözümü açtım. Bir dakika ben yatağımda değildim. Panikle doğruldum. Yüzüme eğilmiş mavi gözleri görünce geriye doğru gidip ayağa kalktım.