Her zaman ki gibi okul çıkışı o sözde 'ev' olan yere gitmemiş, kütüphaneye uğramıştım. İçimde bir mutluluk hissi oluştu çünkü yeni kitaplar gelmişti.
Gözüme bir kitap çarpmıştı. Parlak sarı bir rengi vardı. Tam onu alacaktım ki biri yanıma geldi. Kulağıma şöyle fısıldadı;
Eğer bilmeceleri seviyorsan seveceksin bunu da elbet. İlla zorlanacaksın. O zaman öğreneceksin kim olduğumu. Söyleyemem şimdi adımı. Ama bilki yine geleceğim yanına. Merak etme çünkü fazla merak senin için kötü olur.
Kim olduğunu merak etmiştim tam ona bakacaktım ki ortadan kayboldu. Onun kitapla ilgili söylediklerini duyunca içimde tuhaf bir his oluştu. Yağrın tatildi. En mantıklısı bu kitabı yarın okumaktı(çünkü kalın bir kitaptı ve ben bunu tek günde bitirmek istiyorum).
Yarının gelmesini dört gözle bekliyorum. Bir an olsun o çocuğu kütüphaneye gidip arayasım geldi.
Söylediklerini hayla anlayamadım ama belliki bu kitapta diğerlerinde olmayan bir özellik var.