Hoş geldinizzzzz….
Kitap çok hızlı büyüyor.
Destek olan herkese çok teşekkür ederim.
Biraz bile eğleniyorsanız ben zaten kazanmışım demektir.
Bölümü beğenmeyi ve yorum yapmayı unutmayın.
İyi ki varsınız.
****************
“Sana yemin ederim ben bu Baran’ı keserim.”
Pınar ile basket sahasının demirlerinin arkasında Baran’ın üstsüz basketbol oynamasını izliyorduk. Daha doğrusu sahaya bakan kızları uzaklaştırıyorduk.
Yine birkaç kız sahaya yaklaşınca Pınar atağa geçti.
“Vuhuuu! Bastır Baran! Hadi sevgilim!”
Gülmekten yarılmak üzereydim.
Kızlar bize doğru bakınca Pınar eli ile Baran’ı işaret etti.
“Sevgilim olur kendisi. Alırım bir maşallahınızı.”
Ben artık dayanamayıp yere oturdum eteğimin açılmamasına dikkat ederek.
“Pınar,” dedim gülmekten nefes alamazken, “Allah aşkına otur. Öleceğim.”
Pınar da yanıma oturup kollarını göğsünde birleştirdi. Dimdik şekilde sinirle Baran’a bakıyordu.
“Gerizekalı çocuk. Bin kere dedim onu üstsüz oynayamazsın diye. Hava da buz gibi. Şovcu!”
Birkaç saniye içinde Baran, Pınar’ın yerde oturduğunu görünce topu bırakıp bizim olduğumuz taraftaki tellere yapıştı.
“Kalk yerden Pınar. Eteğin açılacak böyle.”
Pınar inat yapacak yeri bulduğu için son derece mutluydu.
“Sen kendine bak önce. Hava buz gibi üstünde bir şey yok.”
Baran diretti.
“Pınar kalk dedim.”
Pınar sinirle ona döndü.
“Üstünü giyersen kalkarım.”
Ve saniyeler içinde Baran üstünü giydi Pınar da ayağa kalktı.
Ben tabii rahatlıktan yayıldım iyice sahanın yanındaki kaldırıma.
“Yorucu bir ilişkiniz var.”
“Bizim anlaşma şekliniz bu kanka. Kavga etmeden, gerilim olmadan ciddi olduğumu anlamıyor Baran. Yemek seçerken bile böyleyiz biz. Alerjisi var baharata hala çiğ köfte peşinde bu manyak.”
Söylediği şey o kadar Baran’lık bir şeydi ki ikimiz de kahkaha attık. Pınar’ın sinileri iyice bozulmuştu.
Aklıma gelen şeyle ayaklandım.
“Kankaaaa!”
“Bismillah!”
“Kanka ne oldu biliyor musun? Bizim üst kata bir çocuk geldi. İnanamazsın. Maşallah dedim yani. Uzun, kibar, tatlı da bir gülüşü var. Çok yakışıklı sayılmaz ama yani gülüşü, enerjisi falan…Ayrı bir çocuk.”
Gözleri parladı hemen. Dedikodu mu? Bayılırdık.
“Sen şaka yapıyorsun!”
“Hayır,” dedim başını iki yana sallarken.
Baran bizi görmüş olacak ki hemen yapıştı tellere.
“Tek dedikodu yapan tek ölür.”
“Kes sen!”
“Kes sen!”
Pınar ile aynı şeyi söylemenin gururuyla birbirimize sarıldık. Baran teli iyice zorlayıp kulağını tele dayadı.
“Annemle evine gideceğiz bir akşam. Ailesiyle tanışacağız.”
“Ne sen birinin evine mi gittin!”
Pınar’la şok içinde Baran’a döndük. Tabii o sırada sahadaki ve okul bahçesindeki herkes de bize dönmüştü.
***********
Yorum yapmayı, beğenmeyi unutmayınnn!!
Diğer bölüme geçebilirsinizz!!
