̶S̶I̶R̶A̶D̶A̶K̶İ̶ ̶K̶U̶R̶B̶A̶N̶ ̶K̶İ̶M̶?̶

Hepimiz duvarda kan ile yazılmış: "Sıradaki kurban kim?" yazısına odaklanmıştık, birşeyler demek istiyorduk fakat 'korku' duygusu buna izin vermiyordu. Fakat Gizem korku duygusunu aşıp bu ürkütücü sessizliği bozana kadar. "Al işte! resmen alay ediyor bizimle, bence bu işin peşini bırakalım." diye söylenince öfkelendiğimi hissettim. "Ne demek bu işin peşini bırakalım? Hem de benim en yakın arkadaşım öldürülmüşken, nasıl pes edeyim söyle bana? Ne ondan korkuyorum ne de ölümden." diye ne ara yanına gittiğimi bilmediğim Gizem'in yüzüne doğru tırslarcasına söyledim.