Son mesajından sonra @sepetkatili’ne cevap vermiyorum. Biraz düşünmem gerek.
Ben kendimi sınırsız zannederken bile temkinli davranmışım. Bunu duymak tuhaf hissettirmişti. Belki de kendi gerçek hayatımı @sırsepeti kimliğimle harmanlayıp daha tatmin edici hissedebilirim. Çünkü ikiye bölündüğün zaman birini mutlaka ihmal ediyorsun.
Kendimi ihmal ettiğimi fark edip telefonu bir kenara koyuyorum. Sessize de alıyorum ki kimse beni rahatsız etmesin. Ilık bir duş alıyorum. Saçlarımı hafif kurutup nemli bırakıyorum ki doğal dalgasına kavuşabilsin. Yüzüme canlandırıcı losyonlar sürüyorum, kremler de cabası. Sonra şık ama günlük bir şeyler giyip abartıya kaçmadan makyaj yapıyorum.
Fondöten asla sürmem. Gözleri çekik gösterecek bir hamle ve dudağı tatlı bir kırmızıya boyama... makyaj rutinim budur. İnsanlar her haliyle güzel bence ve makyaj sadece yüzdeki renkleri belli etmek için bir aracı olmalı.
Derken annemi arıyorum. Ani bir dürtüyle.
Robotik bir kadın sesi numaraya ulaşılamadığını belirtiyor.
Dudak büküyorum.
Her zamanki annem.
Telefonunu şarj etmeyi daima unutur. Babam ise telefonlardan uzak durur. Bu yüzden aileme ulaşmak, ipi iğne deliğinden geçirmekten daha zor oluyor bazen.
Evden çıkmadan önce bildirimlerimi kontrol ediyorum.
Ceren aramış ve bir kişi daha. Kaşlarımı çatıyorum.
Bu diğer kişiyle görüşmeme kararı almıştık, çünkü ilişkimiz tuhaf bir boyuta ulaşmıştı.
Bu yüzden şaşkınım ama aramasını görmezden geliyorum.
DM kutuma yeni sırlar düştüğünü fark ediyorum.
Zihnim birkaç parçaya bölünmüş sanki, evden çıkarken bir hayli dalgınım.
