Ben ve Alex de kürsüye çıkmış, yerimizi almıştık. Sınıf ögretmenimiz de kapının orda bize bakıyordu. El hareketiyle gelin işareti verince Alex kapıya doğru ilerlemeye başladı ve biz de onu takip ettik.
3. kata varmış, koridorun sonuna doğru ilerliyorduk. Geçtiğimiz kapıların üstünde anladığım kadarıyla 2. sınıflarla aynı kattaydık.
Koridorum sonuna vardığımızda 1D sınıfı göründü. Onun yanında ise bizim sınıf 1C vardı.
Ögretmenimiz masaya geçip tek bacağını masaya atıp yarım oturdu. Bizim sıralara yerleşmemizi bekliyordu belli ki.
"Rose, gel hadi. Herkes kaptı bile."
Alex'in sesini, herkes çantalarını masalarına asarken duymuştum. Cidden de herkes yerlerini kapmış bense saf saf izlemiştim.
"Oh, pardon Alex. Heyecanlıyım sanırım."
Evet, biraz endişeli hissetmem gayet normal diye düşünüyorum. Nasıl olsa ortada sınıfta kalma durumu söz konusu. Ayrıca Emery bana açıkça sınıfta kalacağıma dair sözler sarfetmişti. Belki de beni derslerden alıkoymaya niyetlidir. Ama derslerden dolayı kalmadıklarını Alex bana söylemişti. Peki amacın ne Emery?
Alex en arkadan bir öne oturmuştu, yanına oturup çantamı masanın çengeline astım. Sınıf gayet şık, zarif görünüyordu. Aslında gayet basit ve küçüktü ama sarı duvarlar o kadar da sırıtmıyordu. Enerji veriyordu.
"Sınıfa yaraşmayan nadir bir renk evet biliyorum. Bu rengi seçen Slyvia'ydı. Geçen yılın okul başkanıydı. Geçen yılın geçeni de... Ondan önceki yıl da... Yani Slyvia okulun ögrenci milletinin hakiki lideridir. Disiplinli ve ciddi biridir. Güvenilirdir."
"İnanılmaz gerçekten. Bu kadar başarılı bir ögrenci,bu kadar uzun yıllar nasıl sınıfta kalabiliyor? Ah cidde neden kaldığınızı öğrenmeden uyuyamayacağım!"
"Sen de haklısın. Nedenini ögrenip sınıfta kalmamak için doğru davranmaya çalışacaksın. Ama düşündüğün gibi değil. Bizim bir amacımız var, bu yüzden Sınıfta Kalanlar Kulubü yaratıldı. Olması gerekiyordu ve oluştu işte. Elimizde olan bir şey değildi çünkü bizi gizli tutan olay bu kulüp."
"Ne demek istiyorsun yani? Sizi gizli tutan mı? Neyden ve neden??"
"Bu kadar bilmen yeterli Rose. Nasıl olsa katılmayacaksın." kaşlarını kaldırıp elliyle boşver hareketi yaptı.
Elbette o kulube katılmayacaktım. Sadece ardında yatan gizemi bulsam yeterliydi degil mi?
"Peki..."
Ellerimi masanın üstünde gezdirmeye başladım. Aramızdaki seslizlik garipti sonuçta.
Ögretmenimiz masaya ayağını atmış telefonuyla uğraşıyordu. Sınıfta en arkaya oturan ögenciler sıraya yayılmış çok uğultu yaparken, ön sıralardakiler ise heyecanlı ve sessiz bir şekilde ögretmene bakıyorlardı. Bundan anladığım kadarıyla arkadakiler sınıfta kalanlar olmalıydı.
Ögretmen sonunda telefonunu kapatıp masaya koydu. Masaya attığı tek ayağını çekip konumunu ortaladı. Yapmacık bir gülümseme takınarak spiker edasıyla konuşmaya başladı.
"Evet arkadaşlar, yeni bir yılda da sizinle birlikteyim. Sizi yeni görüyorum sevgili küçükler. Bu okulu kazandığınız için şanslı hissediyorsunuzdur. Evet doğru, haklısınız ama bu sevgili okulumuzu kazanan öğrencilerin sadece %30'u mezun olabildi. Yani burda geçirdiğim 4 yıl boyunca anlıyorum ki ögrenciler iyi bir lise kazandım diye çalışmayı bırakıyorlar. Denen o ki siz onlardan olmayın yeni öğrencilerim. Bu arada adım Jasmin McLee. Memnun oldum."
Konuşmanın ardından ön sıradakiler neye uğradığını şaşırmışa benziyorlardı. Birbirlerine bakıp kaş göz yaptılar. Hiç memnuniyet verici bir ilk gün açılışı değildi bu açıkçası. Moralimizi ilk günden hemen bozmuştu bile.
Arka sıradakiler ise hiçbir şey olmamış gibi muhabbetlerine devam ediyorlardı. Bayan McLee de hiç aldırış etmeden sandalyesine oturmuştu.
"Ne olduğunu sorabilir miyim?"
"Ahh Jasmin... Bu McLee'den az çekmedik değil. Müdür yardımcısının kızı. Soğuk bir tiptir. Okul ilk kurulduğunda yani 4 yıl önce daha tatlı ve sevecendi. Onu böyle yapan biziz... Ama ne yapalım abi, ne kadar çabalarsak bir halt çıkmadı bu McLee'den."
Bayan McLee'ye üzülmüştüm nerdeyse. Ama ne için çabalamışlardı? McLee ile alıp veremedikleri bir şey vardı. Belli ki kendisi de bundan sıkılmış soğuk birine dönüşmüştü zamanla. Neden Mclee'ye takık olduklarını sormak isterdim ama cevap alamayacağımı bildiğimden buna yeltenmedim. Nasıl olsa kendim bulabilirdim bütün bunları. Biraz zor olsa da...
