İçeriğe geç

Sıkıcı bir yıl 1

Bölüm 8 · 2 dk okuma

Sıkıcı bir yıl 1

Bölüm 8

Kontrolcü

Şüpheyle Ron'a baktığımızda belki yanlış anlaşılmasın diye bir soru yönelttim," Az önce yanımızdaydın Ron hatta Harry kız arkadaşın Liva'nın yanına git dediğinde koşarak gittin?"

"Hey başına güneş mi geçti senin? Öyle olsa hatırlardım."

Harry'e baktığımda elini çenesine koymuş düşünürken bir adım geriye doğru attım buna neden olacak şeyleri tahmin etmek pek zor değildi benim için.

"Y/n iyi misin?"

"Senin yüzünden iyi değiliz Ron şaka yapıyorsan bil ki hiç komik değil."

Kafamı huzursuzca iki yana salladım, "Hayır rol yapmıyor..."

Boynuna baktığımda hafif mor ve kırmızı bir işaret görmek için yana kaydım yoktu. Kaşlarımı çatarken boynuna asılı kolyeyi görmekle yutkundum akıllanmış olmalı ki kolyeye yapmıştı.

Uzanıp kolyeyi çektiğim Ron hızla tepki gösterdi, "Hey o neydi?"

Kolyeyi göremiyor olmalıydı, "Kontrolcü."

"Kontrolcü mü o da ne öyle?"

Hermione asayı elime doğru sallayıp kolyeyi görünür yaptı.

Ron şaşkınlıkla duraksadı, "Hey bunu kaybettim sanıyordum."

"Bunu sana kim verdi Ronald?"

Hermione sakin bir sesle sorsa da hepimiz şuan çok gergindik, özellikle de ben çünkü kontrolcü cihazları genellikle eski okulumda bana karşı kullanılırdı.

Matteo, elini uzatıp kolyeyi benden aldığında ufak bir temasta çok önceden kestiğim avucumun ortasındaki yara açılmıştı.

Acıyla elimi kapatırken bir küfür savurdum, kontrolcü tüm zehiri elime aktarmıştı!

"Bu iyi değil hem de hiç!"

Matteo elimin kanını bastırmak istese de izin vermedim, "Revire gitsek daha iyi olur Matteo çünkü kontrolcü tüm zehiri elime aktardı bile..."

Kolum komple uyuşurken gözümün önü yavaşça kararmıştı.

Matteo belimi tutup kulağıma eğildi, "Sakin ol ve yayılmasına izin verme biliyorum senin için zor ama tekrar aynı şeyleri yaşamak istemiyorsan güçlü dur."

"N-ne alaka tekrar derken?"

Aklımdan aşağı süzülen terler yüzünden açım anlıma yapışmıştı.

Kolları bedenimi sarmış bir şekilde ilerlerken bir yandan da benimle konuşuyordu.

"Senin hakkında bazen senin bile bilmediğim şeyleri biliyorum y/n şimdi sırası değil belki ama seni çok önceden beri tanıyorum..."

Sesi bir nini gibi kulağımı okşayıp geçerken gözlerin kendini derin bir uykuya teslim etmek üzereydi...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.