Kitaplar oldu arkadaşım
Günlüğüm sırdaşım
Kendimi kaybetmişim
Boğulmuşum karanlığımda
Arkadaş nedir anlamamışım
Herkesi kendime dost sanmışım
Ben düz yolda yürürken
Onlarla yolumu şaşırtmışım
Bazen isterdim yanlız olmak
Kendimle barışmak
Kimi zaman kaldım yanlız
Kitaplara fısıldadım siz benim arkadaşımsınız
Beynimdeki her bir hücre
Kalbimde atan her bir ritim
Şarkılar olmuştu en yakınım
Yanlızken hep onlara sığındım
Meğerse kendimi kandırmışım
Hep kendi karanlığımda hapis kalmışım
Darmadağın yaraları bazen gülüşlerime
Bazense derin bir sessizliğe saklamışım
