Kayan yıldızlar,
kapatamazdı gözlerindeki parıltıyı.
Şimdi ne yıldız var ne gözlerin.
Aşkın beni kırmadı. Ben sadece izledim.
Son bir gül vardı, kurudu.
Simgesidir bizim aramızın.
Şimdi kalkalım biz, geç oldu epeydir.
Kan kırmızı gözlerim ağlamaktan.
Derdim var mı bilmem lakin
Ne dostum ne dayanağım var.
Kalp acı damarı sızlayınca
Ne dert bilir ne dost.
Herşeye rağmen ben bilirim
Kimse yok.
Aşk derbeder etmedi, kalp etti.
Sokup atamamaktı tek suçum.
Bir fincan kahve içmedik lakin
Ben sana 40 yıl değil bütün ömür
Tutuldum.
Şiirler yazdım adına, adın saklıydı.
Kalbimde adın benim, ne haddime anmak.
Gözlerim konuşmayı yitirdi,
Beni konuşmaya başladı sanarlar lakin
Ben sen gittikten sonra sustum.
Ebediyen konuşmam,
Gelsen bile.
Artık ne dert ne acı dinlerim.
gözlerim şişti senin kalan son kalan fotoğrafına bakmaktan.
Hayatım bağlıydı sana ne yapayım.
Anca şiir yazarım,
ben sen gelmeden öldürmem kendimi.
Hak etmedim tabii, gülüm.
Ben kendimi hakettirdim.
Suçlu bendim, kimseye şikayet edemedim!
Hasret duygum kabarık lakin
Hissetmiyorum, sadece hasreti değil
Hiçbir şeyi!