Gözlerine bakınca anlardım,
Bana değil ona bakardın.
Sözlerini duyunca hissederdim,
Benim için değil, onun içindi bilirdim.
Söylesene, sevdin mi onu,
benim seni sevdiğim gibi?
Söylesene şefkatinle sardın mı onu,
Benim seni sardığım gibi?
Cümlelerin ok olur, saplanırdı kalbime,
Cümlelerin tohum olur, açardı onun kalbinde.
Bana vermediğin çiçek,
Ona verdiğin gül bahçesi.
Bahçeden koparttığın sapsız çiçek,
Yaprakları dökülmüş sarı çiçek,
Bir köşede solmya mahkûm bırakılmış kırmızı çiçek,
Hepsi bendim.
Beni koparttın,
Benim yapraklarımı soldurdun,
Beni yalnızlığa mahkûm bıraktın.
Ben, kabullendim.
Ben, alıştım.
Ben, üstesinden geldim.
