Laciverttir mutsuzluğun rengi
Durgundur, içten içe hayattan bezdirir seni
Ne soft hali vardır ne açık hali,
Onun suçu muydu yoksa onu yapanın mı.
Ancak baktığımızda o olmadan da
Ne gökyüzü olur nede yaban mersini
Alt üstü renk nerede ki hani
Etrafına bak ta konuş bari.
Düşünürüm hep denizleri
Uçsuz bucaksızdır alıp götürür seni
Gördün mü lacivert denizi
İstese yavaşça boğar seni
Ölümün ucundadır lacivert
Dertlerinle boğarsın kendini
Uçurumun ucunda dans ediyorsun sanki
Kaybediyorsun yavaşça bütün benliğini
